Mut İlçemiz

TAHTACI ÖYKÜLERİ

TAHTACI ÖYKÜLERİ
İbrahim ARI
İbrahim ARI( borawien@hotmail.com )
YAŞAMDAN İZLER
647
25 Kasım 2018 - 3:47

Halk Bilimci, Araştırmacı – Yazar Celal Necati Üçyıldız’ın kaleme aldığı ve Şubat 2018 tarihinde yayımlanan “Ay Işığında Gidenler – Tahtacı Yaşamından Kesitler” adlı öykü kitabını bir solukta okudum.

Celal Necati Üçyıldız, 135 sayfalık bu öykü kitabında Toroslardaki Alevi – Türkmen, Tahtacı kültürünü, onların gelenek ve göreneklerini, inançlarını, yaşam biçimlerini, gündelik yaşamlarını, çevreleri ile ilişkilerini, en çok da orman işçiliklerini ve bu kültür içinde tanık olduğu ya da duyduğu olayları öyküleştirerek anlatmış. İlk kitabı olmasına rağmen ortaya okurunu sürükleyen ve meraklandıran güzel bir eser çıkmış.

Hemen belirteyim; kitabın içinde geçen öyküler beni ta 38 yıl öncesine, Tarsus’un Çamalanı Köyü’ne kadar götürdü: yıl 1980, ülke 12 Eylül’e gebe, aylardan Nisan, yaşım 16, akşam saatleri ve Çamalanı serin mi serin…

Yanan bir ocağın başında geçen ve hala aklımdan çıkmayan derin sohbet…

Mut Lisesi’nde Tahtacı okul arkadaşlarım olmasına rağmen Tahtacılar hakkında ilk bilgi edinmelerim…

Kıpkırmızı bir kadeh şarap…

Daha sonra Viyana’da Çatıkkaş ailesi ile devam edecek olan yakın ve özel dostluğum…

Ardından, çocukluğumda duyduğum ve çevremde konuşulan “Tahtacının yatağında yatılmaz, Abdalın yemeği yenmezmiş” benzeri alevilerle ilgili önyargılarımla yüzleşmem…

Oysa Mersin, Anamur, Bozyazı, Erdemli, Mut, Silifke ve Tarsus’ta toplam 10 köy ve 18 mahalle olmak üzere 28 yerleşim biriminde göçerlikten yerleşik hayata geçmiş Tahtacı yaşıyormuş. Meydan Mahallesi, Yazalanı, Göksu – Köprübaşı, Kayabaşı, Keleceköy / Mezarlık Mahallesi, Kumaçukuru, Yeşilyurt köyü derken en fazla yerleşim Mut’taymış ve ben Tahtacılar hakkında bilgileri ailemden, çevremden, arkadaşlarımdan, yanıbaşımdaki Tahtacılardan değil ta Viyana’daki alevi dostlarımdan öğreniyorum…

Yanınyatır Ocağı’na, Hacı Emirli Ocağı’na bağlı olanları, ayrıca Tahtacı – Alevi Dedelerini tanıdım.

Onlarla tartıştım.

Çok sevip saydığım, dostum Erzincanlı bir Dede tartışmamız sonunda bana “İbrahim sen bu yaşam biçiminle bir Bektaşisin” bile dedi…

Evet, artık senin de bir kitabın var Celal Abi…

Güzel dost…

Okurun bol olsun!

Yayına hazır olan diğer çalışmalarını da en kısa zamanda yayınlama olanağı bulmanı diliyor bu güzel öyküler için sana teşekkür ediyorum…

“Hak Muhammet Ali, Boz Atlı Hızır yardımcın olsun…”