Mut İlçemiz

YAŞANMIŞ İKİ ÖYKÜ

YAŞANMIŞ İKİ ÖYKÜ
Mehmet AKPINAR
Mehmet AKPINAR( mehmet.akpinar33@hotmail.com )
İMBİKTEN SÜZÜLENLER
184
16 Eylül 2019 - 0:25

SEN NE YAPTIN !?

Ev yemekleri yapan bir mekanda öğle vakti yemekte idim.Bir kenarda mütevazi yemeğimi yerken, yan masaya orta yaşlı bir adam oturdu. Mekan sahibi bu da hemşehrin diye beni tanıştırdı. Kısa bir sohbetimiz oldu. Bu arada masasının az uzağına yaşlıca bir kadın geldi. Belli ki bir şey istiyordu.

Adam: Dediğini anlamadım, ne istiyorsun?

Kadın: Allah rızası için ……… Allah iman gücü versin!

Adam: Yemek istiyorsan, gel yemek ye! Benim imana ihtiyacım yok!

Kadın: Yok evladım, aç değilim.

Adam kadının eline bir miktar para tutuşturdu.

Kadın: Allah razı olsun.

Adam: Benim (haşa) Allah ile işim olmaz. İşin rast gelsin!..

Ben şaşkın, öylesine bakakaldım.

Hem iyilik yapıyor, yardım ediyor, hem de böyle konuşuyor! Ne iş?

Bu arada kadın uzaklaştı… İçimden hem adama kızdım, hem kendimden utandım!

O bir şey yaptı, sen ne yaptın?

14 Eylül 2019

SİZ OLSAYDINIZ NE YAPARDINZ?

Bir akşam vakti Mersin, Yenişehir Hastanesi civarında eşimle birlikte caddeyi geçerken tam orta refüjde, yanlarında 6-7 yaşlarında kız çocuğu olduğu halde 30-35 yaşlarında bir çift
bize yaklaştı:
– Abi hastanede hastamız vardı, hiç paramız kalmadı, yolda kaldık, çok ihyiyacımız var…İnanın biz dilenci değiliz, ama kimseyi inandıramadık.

– Nerelisiniz, Nereden geldiniz?

– Adana, Karataş

– Karataşlı’sınız! Neden Adana’ya gitmediniz?

– Hastamız burada idi, mecburen geldik… Akşam vakti ortada kaldık.

Bir adama, bir kadına baktım, bir de çocuğa… Çok masum görünüyorlardı, içim cız etti. Çocuğun yanağını okşadım… Eşime baktım, ne diyorsun gibi… Ağlamaklı idi, konuşamadı bile… Malum dilenci, sahtekar arttı.. Güven kalmadı… Endişemiz iyi niyetimizin istismar edilmesi! O anda bir baba eşinin ve küçücük kızının yanında bu duruma düşmek istemez diye düşündüm.

– İhtiyacınız ne kadar, dedim.
– Karataş’a gidecek kadar, ….TL

– Hiç paranız yok mu?

– Yok abi.

Ay sonu, üzerimizde fazla nakit yok…Eşimle cebimizde ne varsa birleştirip ihtiyacını karşıladık.

– Allah kabul etsin. Allah yolunuzu açık etsin

– Allah razı olsun. Hep dua edeceğiz size…

Bu olay bizi çok etkiledi, çok üzüldük. Hele eşim daha çok üzüldü. Keşke o küçük çocuğun yanında olmasaydı bütün bunlar, babasını hep böyle hatırlayacak diye!

Siz olsaydınız ne yapardınız ?

Bu soruyu bazı dostlarıma sordum. Çok farklı cevaplar aldım. Toplumda güven kalmamış, yardım etme anlayışımız kaybolmaya yüz tutmuş.

Daha kötüsü; yardım etsek te, etmesek te içimizdeki endişe ve vicdan azabı geçmiyor

Sahi siz olsaydınız ne yapardınız?
15 Eylül 2019

© Mutilcemiz.Net 2019 Sitede bulunan tüm paylaşımların hakları saklıdır, izinsiz ve direkt bağlantı gösterilmeden kullanılamaz. Muthaberleri.Com