BENİM YARİM GELİŞİNDEN BELLİDİR

Başı pare pare dumanlı dağlar,Bağlama yolumu atım eşkindir.Söylemem o yare dokunur bana,Yüksek pare pare gönlüm coşkundur. Getirin atımı binem Aşkar’a,Alem bilir sevdiğim aşikare.Dellallar çağırtsam günde beş kere,Satılmaz kumaşım gözden düşkündür. Ördeksiz göllerin avın avlama,Vefasız dilbere meyil bağlama.Ben yolcuyum beni yolda eğleme,Ver bana bir öğüt aklım şaşkındır. Ak sevay geyinmiş boylu...

Behey kırlangıç, nereden gelirsin?Hani şimdi n’ittin Hind’i, Yemen’i?Ötme garip bülbül, ben de garibim,Sen de bilir misin âhir zamanı? Altı aylık yoldan beri gelmişsin,Aramış, yavruyu burda bulmuşsun.Dünyanın fâni olduğun bilmişsin,Ev yaparsın, çamurlayıp samanı. Beytullah’ı yapan İbrahim Halil,Kadir Mevlâm, beni eyleme melil.Hakk’ın birliğine o da bir delil,Sen de bilir misin vakti zamanı?...

Bir civan götürdü beni bahçeye,Gördüm o bahçenin yolları sarhoş.Yağmurlar yağar da rüzgârlar eser,Eğilmiş selvinin dalları sarhoş. Gül yârim oturmuş zerbap üstüne,Hiç bakmıyor yaranına, dostuna.Yaz gelende çayır, çimen üstüne,Yâr bade doldurur, elleri sarhoş. Yavrum çıkmış, yücesine yuvalar,İnmiş düz ovaya, şahan kovalar.Değmeyin sunama beyler, ağalar,Humar humar bakar, gözleri sarhoş. Yavrumun gittiği Bulgar...

Bitti m’ola Şam ilinin hurması?Gitti m’ola ala gözün sürmesi?Hama’nın, Humus’un telli turnası,Turna yârin selâm saldı gel diye. Bitti m’ola Şam ilinin gülleri?Aştı m’ola siyecinden dalları?Şu sefil Yakup’un şirin dilleri,Turna yârin selâm saldı gel diye. Bir ağaçta biter kırk yanal elma,Birinden gayriye elini salma.Irak, yakın diye eğlenip kalma,Turna yârin selâm saldı...

Bülbül âşık olmuş şu gonca güle,O gülün yanında engeli bile.Sabahtan karışmış ili il ile,Eğri başlı güzeli var bu çölün. Kıbleyedir çeşmesinin akışı,Bülbüle hoş varır gülün kokusu,Mısır hazinesi değer bakışı,Top zülüflü güzeli var bu çölün. Karac’oğlan okur elif-be’yinen,Dosta yaranamam ben bu huyinen.Evliyanın hırkasını giyinen,Hacı yollu güzeli var bu çölün. KARACAOĞLAN

Bir çift keklik gördüm sıra çekilmiş,Eşinden ayrılmaz şeker ikisi.Taramış zülfünü, gerdana dökmüş,İnci ile mercan dizer ikisi. Birini benzettim yavru şahana,Birini benzettim aynı doğana.Emsali gelmemiş devri cihana,El göğüste hizmet eder ikisi. Birini benzettim bahçe gülüne,Birini benzettim selvi dalına.Dividi, kalemi almış eline,Hünkâra arzuhal yazar ikisi. Karac’oğlan der ki: İlden illere,Akam gidem boz...