ŞURDA BİR DİLBERE GÖNÜL DÜŞÜRDÜM

Şu yalan dünyaya geldim geleli,Daha ne gelecek başıma benim?Eğer sevdiceğim benim olmazsa,Bakın şu didemin yaşına benim. Yüküm kumaştandır, satamaz oldum,Bir kötüye meyil katamaz oldum.Kınaman komşular, yatamaz oldum,Giriyor sevdiğim düşüme benim. İkrar verdi, ikrarını güderim,İkrarsız dilberi ya ben n’iderim?Başım alıp diyar diyar giderim,Düşerse sevdiğim peşime benim. Karac’oğlan, yâri gördüm ıraktan,Gözlerim dolmuştu...

Şunda bir yavru göründü gözüme,Överim demeye kadir değilim.Ben onun ismine âşık olmuşum,Severim demeye kadir değilim. Hep güzeller seyrangaha çıkmışlar,Onlar da birinin ahdin tutmuşlar.Güzel sevenlere yasak etmişler,Ben yasak tutmaya kadir değilim. Garip bülbül gibi dala konarım,Ağlatmaktan gayrı yoktur hünerim.Şirin’im gitti, oduna yanarım,Kimseye bakmaya kadir değilim. Karac’oğlan der ki: Van’da gemimiz,Süremedik devran...

Şu dünyaya gelen adem oğlanı,Allah Allah deyip ölse gerektir.Çıkardılar cenazemi yumaya,İmam namazımı kılsa gerektir. İletip kodular beni sinime,Gökteki melekler gelmez yanıma.Ruhum çevrilip de girmez tenime,Öldüğüm günleri bilse gerektir. İlettiler kıl köprüyü geçmeye,Gayri yolum yoktur dönüp uçmaya,Uçmaklık olanlar gitti Uçmağ’a,Günahkâr olanlar yansa gerektir. Karac’oğlan der: Hey gidi ustalar!Dua eylen geri dönsün...

Şu benim ah edip ağladığımı,Sevgili yârime bildir ya Kerim!Ömrümüz hod gelip geçmek içinde,Ağlayan kulunu güldür ya Kerim! Ben bilirim sevdiğimin izini,Sürmelemiş kaşı ile gözünü.Mevlâm nasip etse, görsem yüzünü,Ahu zarım sana budur ya Kerim! A sevdiğim nic’ayrılam yâr senden,Ölmeyince nic’ayrılır can tenden.Güzelim diye de kaçar ördemden,O da bencileyin kuldur ya Kerim!...

Şu yalan dünyaya geldim geleli,Bir bağ dikip, meyve yetiremedim.Kulağı küpeli, alnı perçemli,Yârin gölgesinde oturamadım. Bulandı da deli gönül bulandı,Dolandı da dağı, taşı dolandı.Bizim sürüye de bir kurt dadandı,Değiştim yurdumu, kurtaramadım. Arzular da deli gönül arzular,Ağrıyor kemiğim, iliğim sızlar.Ayrılalı ak körpecik kuzular,Anasız yavruyu yatıramadım. Karac’oğlan der ki: Fenadır fena,Nice bir ateşte...

Şurda bir güzele meyil eyledim,Eğlenip orada kalasım geldi.Başına sokunmuş gülü, nergisi,El sunup ucundan alasım geldi. Kız, niçin söyledin bana bu sözü?Yüreğime koydun ateşi, közü.Öpülür yanağı, çekilir nazı,Yüzünü yüzüme süresim geldi. Benim dostumun da karadır kaşı,Arasan bulunmaz menendi, eşi.Yaylanın karından ak beyaz döşü,Yıkılıp üstüne ölesim geldi. Karac’oğlan der ki: N’ettim, n’eyledim?Ulu...