HER SABAH HER SABAH SALINAN DİLBER

Her sabah, her sabah salınan dilber,
Ateşin bağrımı yakıp gidiyor.
Yanağa sokunmuş tomurcuk güller,
Yârim burcu burcu kokup gidiyor.

Alnına bağlamış altından akça,
Koltuğuna çalmış bir ipek bohça.
Seherde kalkıp da gezerken bahçe,
Sanırsın su gibi akıp gidiyor.

Sevdiğim üstüne gelmesin hata,
Yanağın güllerin rengine bata.
Yâri bindirmişler bir yeğin ata,
Elinde dizgini tartıp gidiyor.

Karac’oğlan der ki: Aradım, buldum,
Bir zaman yanında eğlendim, kaldım.
Tomurcuk gülüne elimi sundum,
Al gül diken olmuş, batıp gidiyor.

Karacaoğlan