SABAHTAN ÇIKTIM DA SEYRAN YERİNE

Sabahtan çıktım da seyran yerine,
Ay yıldız karşımda salınıp durur.
Kadir Mevlâm, ben günahkâr kulunum,
Defterim elinde dürülüp durur.

On iki yıldızın üçü terazi,
Karıştı ülkere, gitti birazı.
O mahşer yerinde ararlar bizi,
Hak mizan terazi kurulup durur.

İki derler bu dünyanın kapısı,
Yerden göğe inmiş anın kapısı.
Korkulu yollarda sırat köprüsü,
Ummanın üstünde salınıp durur.

Karac’oğlan der ki: N’edip, n’ederler?
Hak olan işleri beyan ederler.
Zamanede doğru, eğri söylerler,
Ay, gün, yıldız gibi dürülüp durur.

Karacaoğlan