ŞURDA BİR DİLBERE GÖNÜL DÜŞÜRDÜM

Şurda bir yavruya meyil aldırdım,Alıp oynamalı sel kenarında.Giyinmiş, kuşanmış türlü libası,İnce kemer bağlı bel kenarında. Yüzüne vurduğum sırmalı peçe,O yâre ettiğim emekler hiçe.Belki güzellerin kervanı geçe,Baççıyım, beklerim yol kenarında. Sırma sandım kirpiğini, kaşını,Delik delik ettim sinem başını.Uzatır boynunu, arar eşini,Bir tek suna gördüm göl kenarında. Karac’oğlan der ki: Salınıp gezme,Gören...

Şol dergâhtan dönsün yüzüm,Ölünce sevmezsem seni.Kan ağlasın iki gözüm,Ölünce sevmezsem seni. Muradıma ermeyeyim,Hak didarın görmeyeyim,Gonca gülün dermeyeyim,Ölünce sevmezsem seni. Olsun hey efendim, olsun,Her kişi ettiğin bulsun.Gözlerim kanlı yaş dolsun,Ölünce sevmezsem seni. Sırrım âleme faş olsun,Bağrımda biten taş olsun,Gözlerim kanlı yaş olsun,Ölünce sevmezsem seni. Karac’oğlan olur mürde,Sen düşürdün beni derde.Muhtaç olayım...

Şeftali isterim, mahrum gönderme,İki leblerinden, bir gerdanından.Gönül Hak evidir, sakın söndürme,İki leblerinden, bir gerdanından. Her kande gidersem, seni bulurum,Sarrafınım, kıymetini bilirim.Sen bir bezirgansın, bacın alırım,İki leblerinden, bir gerdanından. Aklım aldın gözlerini süzeli,Benzime düşmüştür ayva gazeli.Sana derim behey dünya güzeli,İki leblerinden, bir gerdanından. Karac’oğlan der ki: Yârim gelirse,Deli gönül istediğin bulursa,Danışlarım...

Şunda bir dilbere halım arz ettim,“Nice bir ağlarsın, gül!” dedi bana.“Bugün cellat oldum, girerim kana,İnayetim yoktur, bil!” dedi bana. “Ulu sular gibi durulup akma,Her gördüğün güzele meyl’le bakma!Gerçek âşık isen, var elim çekme,Ben seninim yârim, bil!” dedi bana. “Cahilin yanında kitap okunmaz,Göz görmeyince de gönül çekinmez.Şimden geri sana faydam dokunmaz,Ölürsen,...

Şu benim mekânım, şu benim yolum,Aradım yuvayı, Bursa’da buldum.Güzeller çok imiş, eğlendim kaldım,Kokar menekşesi, gülü Bursa’nın. Hak’tan m’olur bu yerlerin yapısı?Evliya mekânı, murat kapısı.Aldı beni güzellerin kokusu,Kokar menekşesi, gülü Bursa’nın. Hak nazar eylesin Pınarbaşı’na,Gevher yağar toprağına, taşına.Ulu camilerde kandil başına,Altın fener yanar mumu Bursa’nın. Karac’oğlan der ki: İnsem bağına,Arkamı da...

Şu dünyaya gelen adem oğlanı,Allah Allah deyip ölse gerektir.Çıkardılar cenazemi yumaya,İmam namazımı kılsa gerektir. İletip kodular beni sinime,Gökteki melekler gelmez yanıma.Ruhum çevrilip de girmez tenime,Öldüğüm günleri bilse gerektir. İlettiler kıl köprüyü geçmeye,Gayri yolum yoktur dönüp uçmaya,Uçmaklık olanlar gitti Uçmağ’a,Günahkâr olanlar yansa gerektir. Karac’oğlan der: Hey gidi ustalar!Dua eylen geri dönsün...