Korkular sarmış dört bir yanımızı, kurtulmaksa zor. Çocukluğumuzda başlamış korkularla birlikteliğimiz. Nakış nakış işlenmiş benliğimize, sökülmez bir illet olmuş. Kimse bunu bilerek yapmadı biliyorum. İlk korkumuzla tanışmamız; anamızın “öcü geliyor çabuk ye” sözleriyle başlamıştı. Gerçi o öcü hiç gelmedi. Ama korkusu yüreğimizin bir yerlerine yerleşti çıkmıyor. Yenileri de gelerek çoğaldılar,...