YİNE DUMANLANDI DAĞLARIN BAŞI

Yine dumanlandı dağların başı,
Acep yavrumun da ili kış m’ola?
Küçücükten belasını çektiğim,
O da benim gibi gözü yaş m’ola?

Naçar kaldım şu yaruyu öğmeden,
Çözemedim ak göğsünü düğmeden,
Emsem dudağını kimse duymadan,
Erinde, gecinde bana eş m’ola?

Şu yerlerde benim yavrum bir gezer,
Döküp ak gerdana zülfünü dizer,
Çıkar, yücelerde salınır gezer,
Ceyran yavru güzellere baş m’ola?

Karac’oğlan der ki: Bu böyle olmaz,
O yârin ettiği yanına kalmaz.
Bir senedir bana selâmı gelmez,
Yoksa imansızın bağrı taş m’ola?

Karacaoğlan