EVVEL SEN DE YÜCELERDEN UÇARDIN

Evvel sen de yücelerden uçardın,
Şimdi enginlere indin mi gönül?
Derya demez, dağ taş demez, geçerdin,
Karadan menzilin aldın mı gönül?

Yiğitliğim elden gitti yel gibi,
Damağımda tadı kaldı bal gibi,
Hoyrat eli değmiş gonca gül gibi,
Bozulmuş bağlara döndün mü gönül?

Hasta oldun, yastığını istersin,
Kadir Mevlâm sağlığını göstersin.
Cenneti âlâdan bir köşk dilersin,
Boynunun farzını kıldın mı gönül?

Karac’oğlan der ki: Söyle sözünü,
Hakk’a teslim eyle kendi özünü.
Nâs işine karalama yüzünü,
Yolun doğrusunu buldun mu gönül?

KARACAOĞLAN