M – Karacaoğlan Şiirleri

Medet, medet âlemleri Yaradan!Yâri benden, beni senden ayırma.On sekiz bin âlemleri var eden,Yâri benden, beni senden ayırma. Bu güzelle anda ilet tenimi,O türaba arka eyle kendimi.Yâr ver de âleme ilet canımı,Yâri benden, beni senden ayırma. Bire benim ala gözlü meleğim,Sığa kolun, kan bulaşır yeleğin.Gece gündüz budur Mevlâm dileğim,Yâri benden, beni...

Mavi donlum sallanıyor karşımda,Gündüz hayalimde, gece düşümde.Eksilmeyen sevdası var başımda,Yâr sevdası çetin hâldir Yaradan. Ey tor mavi donlum, geçemem senden,Ölmeyince ayrılır mı can tenden?Kızlarla tor olmuş, kaçarsın benden,Yüzünü bir bana döndür Yaradan. En yüksek yerlerde avcılar gezer,En derin göllerde ördekler yüzer.Yufka olan dudak şekerler ezer,Kızıl yanakları baldır Yaradan. Karac’oğlan der...

Maraş’tan olur beylerin ulusu,Urfa’dan gelir Kürdün valisi.Halep’ten, Antep’ten şura berisi,Sılayı arz eden gelsin gidelim. Garipler yatağı Tarsus, Adana,Ağa derim dost elinden tutana.Gitme demem sılasına gidene,Sılayı arz eden gelsin gidelim. Alt’ay oldu ben çizmeyi giymeyi,Dost elinden şeker şerbet ezmeyi.Gönül ister kır at ile gezmeyi,Sılayı arz eden gelsin gidelim. Karacaoğlan der ki:...