Karacaoğlan

Ne gelirse garip garip başıma,İlden değil güzellerden bilirim.Anlar girer gecelerde düşüme,Kokuların her güllerden alırım. Dağdan dağa yaylalarda gezdiğim,Kalem alıp destanların yazdığım.Gurbet ilde cevlan edip tezdiğim,Ne ararsam dilberlerde bulurum. Sararıp da dökülmüyor gazelim,Gönül der ki diyar diyar gezelim.Soyum Türkmen, Türkmen olsun güzelim,Ölürsem ben o illerde ölürüm. Karac’oğlan gezer pınar başında,Arzum vardır...

Nedendir de suna boylum nedendir?Şu geceki benim uyumadığım.Çetin derler ayrılığın derdine,Ayrılık derdine doyamadığım. Dostun bahçesine bir hoyrat girmiş,Gülünü toplarken fidanın kırmış.Şunda bir kötünün koynuna girmiş,Şu benim sevmeye kıyamadığım. Kömür gözlüm seni sevdim sakındım,İndim has bahçeye güller sokundum.Bilmiyorum nerelere dokundum,Belli bir haberin alamadığım.  Karac’oğlan der ki: Yandım ben öldüm,Her deliliği ben...

Ne dedim ki benden küstün sevdiğim?Sana bir tenhada sözüm var benim.Kumaş yüküm dost köyüne çözüldü,Bir zülfü siyaha nazım var benim. Ağ ellere al kınalar yakılır,Ala göze siyah sürme çekilir.Dost olanlar dost yoluna bakılır,Dosta giden yolda izim var benim. Karac’oğlan der ki: Konanlar göçmez,Bu ayrılık bizim aramız açmaz.Bir deli gönlüm var...

Nazlı yârdan bana geldi bir name,Eğer doğru ise, kırdı belimi.Dediler: Yârini yad eller almış,Kadir Mevlâm, ihsan eyle ölümü. Bülbüle söyleyin, gülüne konsun,Beni yârdan eden Allah’tan bulsun.Sabreyle sevdiğim, ilkbahar gelsin,Terk edeyim vatanımı, ilimi. Ak yâri gördükçe ağladım, coştum,Al elinden dolu badeler içtim.Kötüler sandı ki ben yârdan geçtim,Ölmeyince çeker miyim elimi? Karac’oğlan...

Nasıl methedeyim sultanım seni?Gürcistan iline değer gözlerin.Bir bakışta harap eylen cihanı,Cezayir, Tunus’a değer gözlerin. Darılma sevdiğim söylenen söze,Ne hoşça yakışmış benlerin yüze.Mısır, Arap, Urban, Yemen, Anize,Belh’e, Buhara’ya değer gözlerin. Eme idim ağzındaki dilini,Dere idim koynundaki gülünü.Bosna, İstanbul’a, Anadolu’ya,Bütün Rumili’ne değer gözlerin. Ben seni severim ezel ezeli,Bana cefa etme dünya güzeli.Bağdat’a,...

Nasıl methedeyim böyle güzeli?Elinde bergüzar gül ile oynar.Elma yanak, kiraz dudak, diş sedef,İspir ala gözler mil ile oynar. Cennete misaldir göğsünün ağı,Sineme bastın da ateşten dağı.Korkarım ki yad el bekler bu bağı,Bülbül eğlencesi gül ile oynar. İnciden, mercandan beyaz yanağı,Meles gömlek koç yiğidin konağı.Seher vakti ıssız koyma sulağı,Telli yeşil turnam...

Nagehan geçerken uğradı yolum,Tecnis’te bir Arap güzeli gördüm.Ben su istedim, o sofra gönderdi,Tecnis’te bir Arap güzeli gördüm. Altıma attılar alaca kilim,Ağzımda kurudu dudağım, dilim.Sunayı görünce büküldü belim,Tecnis’te bir Arap güzeli gördüm. Altıma attılar bir ipek halı,Uğruma koydular kaymağı, balı.Anasın öldürüp kızı almalı,Tecnis’te bir Arap güzeli gördüm. Öğer Karac’oğlan, yârini öğer,Zülüf...

İzin ver hey ağam ben de gideyim,Ah çekip de arkam sıra ağlar var.Bakarım bakarım sılam görünmez,Aramızda yıkılası dağlar var. Coşkun sular gibi akıp durulma,Kuru gazel gibi esip savrulma.Nerde güzel görsen ona çevrilme,Bizim ilde cana kıyan beğler var. Karşıdan karşıya yanar bir ışık,Bunu söyleyenin dilleri aşık.Bir buğday benizli zülfü dolaşıkGitme diye...

İptida yürüyüş oldu Bağdat’a,Sıçradı hendeği geçti Genç Osman.Vuruldu bayraktar kaptı bayrağı,İrişti bedene dikti Genç Osman. Kurşunlarım yağmur gibi yağarken,Tütünlerim gök yüzünde dönerken.Yıkılası Bagdat seni döverken,Şehitere serdar oldu Genç Osman. Eyerlensin kır atımın ikisin,Fethedeyim düşmanların hepisin.Sabah namazları Bağdat kapısın,Mevla izin verdi açtı Genç Osman. Getirin de Genç Osman’ı görelim,Şahbazımız var idiğün...

İşte geldim kara gözlüm,Bu yer bizim yerler değil.Bir gün bile eğlenemem,Bu çöl bizim çöller değil. Beylerimiz Arap atlı,Dilberlerin dili tatlı.Ünlü, şanlı, şatafatlı,Bu dil bizim diller değil. Aşka düşen bade içer,Yâr yoluna candan geçer.Bu dünyada konar göçer,Bu il bizim iller değil. Karac’oğlan, yayın asar,Düşmanını yere basar.Bizim dağda poyraz eser,Bu yel bizim...

İsmail Bey, yaylasından kalkınca,“Soğuk sulu yaylalarım kal!” demiş.“Vefa yok imiş attan, deveden;Derde derman olmaz imiş mal!” demiş. “Hani benim emmim oğlu Ömer’im?Ciğerime bir od düştü, yanarım.Diyarbekir, Afşar benim timarım,Bölge bölge timarlarım kal!” demiş. “Hani benim emmim oğlu Bücür’üm?Yüreğime bir od düştü, acırım.Sarı Haliloğlu çeksin ecirim,Bölge bölge timarlarım kal!” kal demiş....

İnsanoğlu yeryüzüne gelende,Kur’ağaçtan meyve bitmiş gib’olur.Kâmil olup on beşine değende,Cevahirden yükün tutmuş gib’olur. Talana da deli gönül, talana,Gide gele orta yeri dolana.Bir yiğit, sevdiği yakın olana,Her gün düğün, bayram etmiş gib’olur. Bir yiğit yaslanıp dizine yatsa,Yârinin yağlığın yüzüne örtse,Her dem sevdiğinin sesin işitse,Gökyüzünde turna uçmuş gib’olur. Yüce dağ başında yayılan...

İneyim gideyim tozlu yollara,Karışayım boz bulanık sellere.Adı sanı duyulmadık yerlere,Gitmeyince gönül yardan ayrılmaz. Gönül düştü bir geyiğin postuna,Azrail de can almanın kasdına.Döne döne teneşirin üstüne,Yatmayınca gönül yardan ayrılmaz. Aşayım gideyim Yemen’den öte,Sevdiğim kalbine getirme hata.Etsiz kemiksiz bir ağaçtan ata,Bitmeyince gönül yardan ayrılmaz. Konya derler koç yiğitler yatağı,Aramazlar gurbet elde yatanı.Ak...

İneyim gideyim Osmaneli’ne,Sevdaya düşenler yorulmaz imiş.Herkes sevdiğini almış yanına,Garibin hatırı sorulmaz imiş. Aştı gitti, göremedim boyunu,Çene tutmuş kaşlarının yayını.Yeni belledim güzellerin huyunu,Gel denmeyen yere varılmaz imiş. Yer değilem, karış karış yarılam,Su değilem, bulanam da durulam.Şu dünyada sevdiğine sarılan,Ahirette sual sorulmaz imiş. Karac’oğlan, geldi güzel kervanı,Ben olayım devesine sarvanı.Fırsat elde iken...

İndim, seyran ettim Firengistan’ı,İlleri var, bizim ile benzemez.Levin tutmuş goncaları açılmış,Gülleri var, bizim güle benzemez. Göllerinde kuğuları yüzüşür,Meşesinde sığınları böğrüşür,Güzelleri şarkı söyler, çığrışır,Dilleri var, bizim dile benzemez. Gelip seyrederler Karadeniz’i,Kanları yok, sarı sarı benizi.Övün etmiş kara etli domuzu,Dinleri var, bizim dine benzemez. Akılları yoktur, küfre uyarlar,İmanları yoktur, cana kıyarlar,Başlarına siyah...

İncecikten bir kar yağar,Tozar Elif, Elif diye.Deli gönül abdal olmuş,Gezer Elif, Elif diye. Elif’in uğru nakışlı,Yavru balaban bakışlı.Yayla çiçeği kokuşlu,Kokar Elif, Elif diye. Elif kaşlarını çatar,Gamzesi sineme batar.Ak elleri kalem tutar,Yazar Elif, Elif diye. Evlerinin önü çardak,Elif’in elinde bardak.Sanki yeşil başlı ördek,Yüzer Elif, Elif diye. Karac’oğlan, eğmelerin,Gönül sevmez değmelerin.İliklenmiş düğümelerin,Çözer...

İmana gel, kanlı gurbet imana!Biz de başımızı saldık gümana.Yağmur yağıp, gün doğunca çimene,Kokar burcu burcu gülü sılanın. Ovalar ovalar engin ovalar,Didem yaşı birbirini kovalar.Yüce dağ başında şahan yuvalar,Öter garip bülbülleri sılanın. Bitmedik işlere Mevlâ ulaşa,Daha neler gelir sağ olan başa.Geçerse bu yaz da, kalırız kışa,Korkarım kapanır yolu sılanın. Karac’oğlan der...

İller yaylasına göçtüğü zaman,Bülbül gülden, ben yârimden ayrıldım.Dilim söyler amma, gözlerim ağlar,Bülbül gülden, ben yârimden ayrıldım. Şu görünen dağın başı kar m’ola?Yârin de açılmış gülü var m’ola?Şurda benim gibi ağlar var m’ola?Bülbül gülden, ben yârimden ayrıldım. Şu görünen dağın karı söküldü,Gözüm yaşı yeryüzüne döküldü.İller kalktı yaylasına çekildi,Bülbül gülden, ben yârimden...