ÖLÜM ARDIMA DÜŞÜP DE YORULMA

Ölüm, ardıma düşüp de yorulma,
Var git ölüm, bir zaman da yine gel.
Akıbet alırsın, komazsın beni,
Var git ölüm, bir zaman da yine gel.

Şöyle bir vakitler yiyip içerken,
Yiyip içip yaylalardan göçerken,
Yine mi geldin, ben senden kaçarken?
Var git ölüm, bir zaman da yine gel.

Çıkıp bozkurtlayın uluşamadım,
Yalan dünya sana çıkışamadım.
Eşimle, dostumla buluşamadım,
Var git ölüm, bir zaman da yine gel.

Karac’oğlan der ki: Derdim pek beter,
Bahçede bülbüller şakıyıp öter.
Anayı, atayı dün aldın, yeter,
Var git ölüm, bir zaman da yine gel.

KARACAOĞLAN