ŞU YALAN DÜNYAYA GELDİM GELELİ – 5

Şu yalan dünyaya geldim geleli,Deli gönlümün düzeni bozuldu.Felek tabancasın belden çekince,Avlağım, sulağım, evim bozuldu. Şu yalan dünyaya ezelden geldim,Uyudum, uyandım hep mihnet gördüm.Çınarlara belim verdim oturdum,Çınar çürük imiş, kökten bozuldu. Şu dünyanın iki imiş kapısı,Geldi geçti ak günümün hepisi.Mermer sandım, kerpiç imiş yapısı,Yağmur yağdı, yapıları bozuldu. Karac’oğlan der ki: N’eylesek...

Şurda bir yavruya meyil aldırdım,Alıp oynamalı sel kenarında.Giyinmiş, kuşanmış türlü libası,İnce kemer bağlı bel kenarında. Yüzüne vurduğum sırmalı peçe,O yâre ettiğim emekler hiçe.Belki güzellerin kervanı geçe,Baççıyım, beklerim yol kenarında. Sırma sandım kirpiğini, kaşını,Delik delik ettim sinem başını.Uzatır boynunu, arar eşini,Bir tek suna gördüm göl kenarında. Karac’oğlan der ki: Salınıp gezme,Gören...

Şu dünyaya gelen adem oğlanı,Allah Allah deyip ölse gerektir.Çıkardılar cenazemi yumaya,İmam namazımı kılsa gerektir. İletip kodular beni sinime,Gökteki melekler gelmez yanıma.Ruhum çevrilip de girmez tenime,Öldüğüm günleri bilse gerektir. İlettiler kıl köprüyü geçmeye,Gayri yolum yoktur dönüp uçmaya,Uçmaklık olanlar gitti Uçmağ’a,Günahkâr olanlar yansa gerektir. Karac’oğlan der: Hey gidi ustalar!Dua eylen geri dönsün...

Şurda bir dilbere gönül düşürdüm,Severim billahi, nic’olur olsun.Varır kapısında kulluk eylerim,Dökerim kanımı, nic’olur olsun. Güzel yavru çıkmış tahta, sallanır,Her öptükçe şirin dudak ballanır.Öpülüp sevilen yâr güzellenir,Emerim dillerin, nic’olur olsun. Karac’oğlan der ki: Gurbet gezerim,Nerde güzel varsa onu sezerim.Baştan ayağa dek fitil dizerim,Yakarım billahi, nic’olur olsun. Karacaoğlan

Şu yalan dünyaya geldim geleli,Daha ne gelecek başıma benim?Eğer sevdiceğim benim olmazsa,Bakın şu didemin yaşına benim. Yüküm kumaştandır, satamaz oldum,Bir kötüye meyil katamaz oldum.Kınaman komşular, yatamaz oldum,Giriyor sevdiğim düşüme benim. İkrar verdi, ikrarını güderim,İkrarsız dilberi ya ben n’iderim?Başım alıp diyar diyar giderim,Düşerse sevdiğim peşime benim. Karac’oğlan, yâri gördüm ıraktan,Gözlerim dolmuştu...

Şol salınıp giden dilber,Boyuna kurban olduğum.Eğlen burda tanışalım,Diline kurban olduğum. Sabahtan uğradım yâre,İşimden oldum avare.Ayağın bastığı yere,Tozuna kurban olduğum. Soğuk sular akar dağda,Mor menekşe biter bağda.Sarılıp yatacak çağda,Nazına kurban olduğum. Karac’oğlan der ki: Daim,Yâr ile nic’olur hâlim?Anası bir katı zalim,Kızına kurban olduğum. Karacaoğlan