“Batırık Hanım”ı daha elime alır almaz Mut kokusunu hissetmeye başlamıştım bile. Gezdiği, gördüğü, dinlediği ya da duyduğu, doğal insan manzaralarından oluşan yaşanmışlıkları yöresel dille o kadar hoş anlatmış ki bir çırpıda okuyuverdim. Daha doymamış olacağım ki, bir kaç kez sayfanın sonunu kontrol ettim. Gerçekten bitmişti. Sanki daha çok olması gerekir...