İnsanoğlu yeryüzüne gelende,Kur’ağaçtan meyve bitmiş gib’olur.Kâmil olup on beşine değende,Cevahirden yükün tutmuş gib’olur. Talana da deli gönül, talana,Gide gele orta yeri dolana.Bir yiğit, sevdiği yakın olana,Her gün düğün, bayram etmiş gib’olur. Bir yiğit yaslanıp dizine yatsa,Yârinin yağlığın yüzüne örtse,Her dem sevdiğinin sesin işitse,Gökyüzünde turna uçmuş gib’olur. Yüce dağ başında yayılan...