YÂRDA İNSAF YOKTUR, BENDE YOK DERMAN

Yine bir sevda geldi serime,Komazlar ki gidem kendi yoluma.El uzatman benim gonca gülüme,Allı turnam, harman dalı döndü mü? Sarı edik geymis koncu dizinde,Arzumanım kaldı ala gözünde.Böyle güzel m’olur köylü kızında?Allı turnam, harman dalı döndü mü? Yiğitleri vardır, ata binerler,Soğuk sulu yaylalara konarlar.Toprak tutmaz diye geri dönerler,Allı turnam harman dalı döndü...

Yürü bire yalan dünya!Sana konan göçer bir gün.İnsan bir ekin misali,Seni eken biçer bir gün. Ağalar içmesi hoştur,O da züğürtlere güçtür.Can kafeste duran kuştur,Elbet uçar gider bir gün. Âşıklar der: Ne olacak?Bu dünya mamur olacak.Osmanlı Halep alacak,Dağı taşa katar bir gün. Yerimi serin bucağa,Suyumu koyun ocağa,Kafamı alın kucağa,Garip anam ağlar...

Yüce dağlar, bir sualim var sana,Aştı m’ola kömür gözlüm başından?Yanılıp derdime derman katarsın,Dünya sele gitti gözüm yaşından. Yapını kayalar, taşçılar delsin,Tomurcuk güllerin hoyrata kalsın,Evvel bizim idi, al senin olsun,Sakla dağlar boranından, kışından, Kırmızı donumu karaya bandım,Yürü yalan dünya senden usandım.Aşkın ateşinde kül oldum, yandım,Felek senin ihmal, imhal işinden. Ey karadağ,...

Yaz gelip de, beş ayları doğunca,Açılmış bahçenin gülleri güzel.Yaktı beni Fadime’nin nazarı,Zülüften ayrılmış telleri güzel. Elif’i dersen de, nazlıdır nazlı,Esme’yi dersen de, sırf ala gözlü.Söyletme Şerfe’yi, bülbül avazlı,Söylüyor Zilha’nın dilleri güzel. Emine’yi dersen, incedir ince,Bağdat’ın, Mısır’ın gülleri gonca.Ayşe’nin kaşı da kalemden ince,Sevmeye Hörü’nün belleri güzel. Döne, güzelliğin halka bildirir,Kamer, pınardan...

Yeter olsun, yeter olsun,Çok ağlattın, yeter olsun.Turalanmış sırma saçın,Çözen benden beter olsun. Karadır kaşların, kara,Kirpiklerin açtı yara.Beni işimden avare,Eden benden beter olsun. Yavru geçersen elime,Çekerim seni yemine.Benim şimdiki hâlime,Gülen benden beter olsun. Karac’oğlan, genç yaşıma,Cihan oldu dar başıma.Bu ayrılık ataşına,Yakan benden beter olsun. Karacaoğlan

Yenile bir haber geldi sıladan,Eğer gerçek ise, büktü belimi.Dediler ki: Nazlı yâri el aldı,Kadir Mevlâm, nasip eyle ölümü. Bir daha hiç yükseklerden uçmayım,Uçarsam da kanadımı açmayım,Muhannetin köprüsünden geçmeyim,Coşkun sele uğratmayın yolumu. Karac’oğlan, bu yerlerde gezmeyim,Hançer alıp dertli sinem ezmeyim,Senden gayrısına kuşak çözmeyim,Şimdi neden bağlayayım dilimi? Karacaoğlan