YÂRDA İNSAF YOKTUR, BENDE YOK DERMAN

Yaz gelip de beş ayları doğunca,Kıvrım kıvrım gider yolu yaylanın.Lâlesi, sümbülü boynun eğişin,Rayihası tatlı gülü yaylanın. Aktı pınarları, suyu çağlıyor,İnim inim güzelleri ağlıyor.Çıkmış anası da seyran eyliyor,Efesi sürgüne gitti yaylanın. Engininden yükseğine çıkılmaz,Kaplan girse meşelerin sökülmez.Kumaş yüklü tor taylağın çekilmez,Evleri sürgüne gitti yaylanın. Eşeli de Karac’oğlan, eşeli,Altı yıl oldu sevdana...

Yürü bire yalan dünya!Senden murat alınır mı?Pek dolukmuş humar gözler,Buna çare bulunur mu? Hem okudum hem de yazdım,Yalan dünya senden bezdim.Dağlar kovuğunda gezdim,Yitik yavru bulunur mu? Bahçelerde biter nergis,Ben ağlarım gece gündüz.Seher vakti doğan yıldız,Yitik yavru bulunur mu? Karac’oğlan ağlar, gülmez,“Hâlin nedir?” diyen olmaz.Giden yavru geri gelmez,Yitik yavru bulunur mu?...

Yürü behey Bulgar Dağı!Senden yüce dağ olma mı?Sende yaylayan güzelin,Yanakları ağ olma mı? Bulgar Dağı iki çatal,Arasında güller biter.Bir yiğide bir yâr yeter,İki seven del’olma mı? Bular Dağı pare pare,Kim’al giyer, kimi kare.Selâm eylen nazlı yâre,Ayrılanlar bir olma mı? Yol üstünde iki hanlar,Hani sana konan canlar?Sevip sevip ayrılanlar,Yanıp yanıp kül...

Yiğidin iy’sini neden bileyim?Yüzü güleç, kendi yaman olmalı.Kasavet serine çöktüğü zaman,Gönlünün gamını alan olmalı. Benim sözüm yiğit olan yiğide,Yiğit olan muntazırdır öğüde.Ben yiğit isterim fırka dağıda,Yiğidin başında duman olmalı. Yiğit olan yiğit kurt gibi bakar,Düşmanı görünce, ayağa kalkar,Kapar mızrağını, meydana çıkar,Yiğidin ardında duran olmalı. Safi güzel olan, şu bazı kötü,Yiğidin...

Yenile bir haber geldi sıladan,Eğer gerçek ise, büktü belimi.Dediler ki: Nazlı yâri el aldı,Kadir Mevlâm, nasip eyle ölümü. Bir daha hiç yükseklerden uçmayım,Uçarsam da kanadımı açmayım,Muhannetin köprüsünden geçmeyim,Coşkun sele uğratmayın yolumu. Karac’oğlan, bu yerlerde gezmeyim,Hançer alıp dertli sinem ezmeyim,Senden gayrısına kuşak çözmeyim,Şimdi neden bağlayayım dilimi? Karacaoğlan

Yine dumanlandı dağların başı,Acep yavrumun da ili kış m’ola?Küçücükten belasını çektiğim,O da benim gibi gözü yaş m’ola? Naçar kaldım şu yaruyu öğmeden,Çözemedim ak göğsünü düğmeden,Emsem dudağını kimse duymadan,Erinde, gecinde bana eş m’ola? Şu yerlerde benim yavrum bir gezer,Döküp ak gerdana zülfünü dizer,Çıkar, yücelerde salınır gezer,Ceyran yavru güzellere baş m’ola? Karac’oğlan...