YÜCE DAĞLARIN BAŞINDA

Yüce dağların başında,
Birim birim duman şimdi.
Sevişmesi hoştur ama,
Ayrılması yaman şimdi.

Şimdi kömür gözlüm çıkar,
Çıkar da yollara bakar.
Âşığın odlara yakar,
Boyu servi revan şimdi.

Neler ettin behey felek!
Behey yeşil donlu melek!
Hasretinden oldum helek,
Dardır başa cihan şimdi.

Gülün çevresi har m’ola?
İşim de ah ü zar m’ola?
Acep bizi anar m’ola?
O kaşları keman şimdi?

Ben yavruyu tanır idim,
Yoluna can verir idim.
Bir görmesem ölür idim,
Gör n’işledi zaman şimdi?

Karac’oğlan, yâre vardım,
Açılan güllerin derdim.
Gelmekliğe ikrar verdim,
Sözüm oldu yalan şimdi.

Karacaoğlan