YEŞİL BAŞLI GÖVEL ÖRDEK

Yazın evvel baharında,Teferrücte gör elmayı.Yel esip yere düşmeden,Budağında kır elmayı. Elmanın budağı ağlar,Gözyaşı durmayıp çağlar.Ağalar, beyler, paşalar,Diz üstüne kor elmayı. Mevlâm öğmüş de yaratmış,Mor menekşe boyun eğmiş.Yavrunun elleri değmiş,Al, yüzüne sür elmayı. Perşan gönlüm, perişan,Elmadır âşığa nişan.Elmasız yâre kavuşan,Ah eder anar elmayı. Karac’oğlan, kaynar, coşar,Aşk dalgası boydan aşar.Bir kötüye yolu...

Yüceden mi geldin sen seher yeli?Daha dostum kapılarda gezer mi?Solmuş derler gül benzinin iziği,Daha dostum eskisinden güzel mi? O ne dedi, sen ne dedin varınca,“Oğlan, âşık mısın?” dedi görünce.El kavşurup divanına durunca,Daha dostum eskisinden güzel mi? Kolda götürürdüm yavru baz gibi,Yüzerim göllerde boymul kaz gibi.Bahçende açılan top nergis gibi,Toplar toplar...

Yine dumanlandı dağların başı,Acep yavrumun da ili kış m’ola?Küçücükten belasını çektiğim,O da benim gibi gözü yaş m’ola? Naçar kaldım şu yaruyu öğmeden,Çözemedim ak göğsünü düğmeden,Emsem dudağını kimse duymadan,Erinde, gecinde bana eş m’ola? Şu yerlerde benim yavrum bir gezer,Döküp ak gerdana zülfünü dizer,Çıkar, yücelerde salınır gezer,Ceyran yavru güzellere baş m’ola? Karac’oğlan...

Yeter olsun, yeter olsun,Çok ağlattın, yeter olsun.Turalanmış sırma saçın,Çözen benden beter olsun. Karadır kaşların, kara,Kirpiklerin açtı yara.Beni işimden avare,Eden benden beter olsun. Yavru geçersen elime,Çekerim seni yemine.Benim şimdiki hâlime,Gülen benden beter olsun. Karac’oğlan, genç yaşıma,Cihan oldu dar başıma.Bu ayrılık ataşına,Yakan benden beter olsun. Karacaoğlan

Yiğidin iy’sini neden bileyim?Yüzü güleç, kendi yaman olmalı.Kasavet serine çöktüğü zaman,Gönlünün gamını alan olmalı. Benim sözüm yiğit olan yiğide,Yiğit olan muntazırdır öğüde.Ben yiğit isterim fırka dağıda,Yiğidin başında duman olmalı. Yiğit olan yiğit kurt gibi bakar,Düşmanı görünce, ayağa kalkar,Kapar mızrağını, meydana çıkar,Yiğidin ardında duran olmalı. Safi güzel olan, şu bazı kötü,Yiğidin...

Yaz gelip de, beş ayları doğunca,Boz bulanık akar kuru dereler.Sen de benim gibi yârdan m’ayrıldın?Göz göz oldu sinemdeki yaralar. Ağlama sevdiğim, yine gelirim,Güzeller içinde seni bulurum.Bu dert bana hayır etmez, ölürüm,Yiğidin sevdiği giysin karalar. Benden selâm eylen kavli yalana,İnanmam ağalar yüzü gülene.Kefen kısmet olmaz güzel sevene,Benim dostum yağlığına saralar. Karac’oğlan...