AK BİLEKTE SARI AKİK

Ala gözlerini sevdiğim dilber,Korkarım ki sarpa düşer yolumuz.Kadir Mevlâm tek saklasın nazardan,Zalim anan suya salmış yalınız. Gitticeğin bir incecik yol muydu?Sevdiceğin nergis miydi, gül müydü?Yediklerin şeker, şerbet, bal mıydı?Onun için ince düşmüş beliniz. Gidip şu güzelin ilin gezmeli,Kalem alıp kaşın gözün yazmalı.Kırmızı önlüklü, sarı çizmeli,Hatun kızlar nerden gider yolunuz? Karac’oğlan,...

Ala gözlerine kurban olduğum,Sır verip âleme bildirme beni.Açıp ak gerdanı durma karşımda,Ecelimden evvel öldürme beni. Dilber at kolların dola boynuma,Ölüm endişesi gelmez aynıma.Bir gece misafir eyle koynuna,Sabah oldu diye kaldırma beni. Karac’oğlan, tutma beni el gibi,Akıttım gözümden yaşı sel gibi.Bahçende açılan gonca gül gibi,Dizip al yanağa soldurma beni. KARACAOĞLAN

Al önlüklü mavi yazma, Giy karşımda salın dilber. Yalın ayak yere basma, Giyin altın nalın dilber.  Bir yâr sevdim, gücüm yetmez, Gönül düşkün terk edemez. Havalanmış, elim yetmez, Göğe çıkmış dalın dilber.  Kirpikler ok, kaşların yay, Dişler inci, yüzün bir ay. Ben söyledim, sen bir bir say, Hak arttırsın malın dilber.  Karac’oğlan, derdim çoktur, Kaşlar kara, bakış oktur. Bir misli, menendi...

Ala gözlerini sevdiğim dilber,Sevgini sevdamdan ayramıyorum.Gündüz hayalimde, gece düşümde,Başa bir hal oldu, bilemiyorum. Yaylanın hası da şu nazlı pınar,Aşnası olanlar yolları dener.Duramaz dilberim, nazlımı arar,Dilimi tutup da duramıyorum. Nerde güzel görsem atıyor gamım,Genç yaşımda sağır oldu kulağım,Her gün önünüzden geçer yolağım,Şimdi nerd’olduğunu bilemiyorum. Karac’oğlan da der: Gördüğün öğer,Uzundur saçların, topuğun...

Ala gözlü, benli dilber,Usul söyle, söz ederler.Gönül suyun akıtırlar,Gözlerimi buz ederler. Turnalar katar yürürler,Yayla ummanı bürürler,Her dalımı soldururlar,İlkyazımı güz ederler. Güzel gerek övülmeye,Düven gerek dövülmeye,Yiğit gerek sevilmeye,Şu dağları düz ederler. Karac’oğlan der: Sınandım,İçtim meyi, aşka kandım.Her güzeli yârdır sandım,Bir yaramı yüz ederler. KARACAOĞLAN

Aynasın almış da başını bağlar,Günde üç beş kere zülfünü yağlar,Cihanlar elinden bütün zar ağlar,Cihanı ataşa yakar bu gelin. Bir güzel gördüm de şalvarı parlar,Düşmemiş eşine menendin arar.Seni gören yiğit sararır, solar,Göreni ataşa yakar bu gelin. Karac’oğlan der ki: Gönül yorulur,Yâr sevdası bu başıma derilir.Aklım yetti, kimse kalmaz, kırılır,Dünyayı ataşa yakar...