A – Karacaoğlan Şiirleri

Azrail gelmiş de yârim almaya,Ya ben kimler ile kalayım kalan?Arttırdılar firkatımı, zârımı,Bağrımı yerlere sürerim kalan. Gide gide hep yollarım düz oldu,Yandı ciğerciğim kömür köz oldu.Yârin dedikleri acı söz oldu,Ağlarım, giderim, gülerim kalan. Yolun doğrusuna sapayım dedim,Sıdk ile Mevlâ’ya tapayım dedim.Yârimin gönlünü yapayım dedim,Yıkılmış gönlümü yaparım kalan. Karac’oğlan der ki: Okur,...

Ayrılığın firkatine,Dağ iniler, taş iniler.Ah ettikçe şu gözümden,Kan dökülür, yaş iniler. Ayrılık olmaz beylerde,Bülbül zâr eder bağlarda.Gök çimen ağlar dağlarda,Kurt iniler, kuş iniler. Sevdam dalgalınıp taşar,Mevci gelir baştan aşar.Ahımdan dağa od düşer,Kuru ağlar, yaş iniler. Elden çıkan ele girmez,Giderse artık el ermez.Deli gönlüm ebsem olmaz,Yaz iniler, kış iniler. Karac’oğlan ağlar,...

Aynasın almış da başını bağlar,Günde üç beş kere zülfünü yağlar,Cihanlar elinden bütün zar ağlar,Cihanı ataşa yakar bu gelin. Bir güzel gördüm de şalvarı parlar,Düşmemiş eşine menendin arar.Seni gören yiğit sararır, solar,Göreni ataşa yakar bu gelin. Karac’oğlan der ki: Gönül yorulur,Yâr sevdası bu başıma derilir.Aklım yetti, kimse kalmaz, kırılır,Dünyayı ataşa yakar...

Aydın kazasından, Turgut ilinden,Aradım evlerin, buldum gezerek.Sırma karıştırmış sünbül saçına,Döküp gider dal boynuna düzerek. Hazeli de deli gönlüm, hazeli,Güz gelince, bağlar döker gazeli.Küçücükten sevdiceğim güzeli,Aradım evlerin, buldum gezerek. Dağlarım, dağlarım, meskenim dağlar,Divane gönlümü ya kimler eğler?Oturmuş karşıma, naz ile söyler,Ak göğsünün düğmelerin çözerek. Mestanedir Karac’oğlan, mestane,Güzel olan gül gönderir dostuna.Yatır...

Aydan örnek almış kaşın eğmişsin,Kudretten mi ala gözün sürmesi?Neden ilikliyon göğsün düğmesin?Âşıka bu cefa, bu pek zulümdür. Güzel oldum diye yukarı bakma,Kanımı kurutup, kalbimi yakma.Hatırlar incitip, gönüller yıkma,Bu yalan dünyanın sonu ölümdür. Karac’oğlan der ki: Kurban olayım,Canımı yoluna feda kılayım.Kapında eğlenip kulun olayım,Sorarlarsa de ki: Benim kulumdur. KARACAOĞLAN

Atım, kalk gidelim dağdan yukarı,Böyle dağlar koç yiğide dağ olmaz.Yedi yerden yaralarım sızılar,Bu yarayı çeken yiğit sağ olmaz. Meyve vermez selvi ile söğüdü,Ben de bana verse idim öğüdü.Elleri koynunda gezen yiğidi,Yiğit mağrur gezmeyinen bey olmaz. Öğüt versem, öğütcüğüm kâr etmez,O yârin hayali gözümden gitmez.Bazubend vursalar kolum bağ tutmaz,Dostun zülüfünden sağlam...

Ataşım yanmadan tütünüm tüter,Bulutun havaya ağdığı gibi.Yârin bahçesinde bülbüller öter,Ayın on dördünde doğduğu gibi. O yâr bize yine name yollamış,Arif olan sözlerinden anlamış.Al yanaklar domur domur terlemiş,Rahmetin güllere yağdığı gibi. Karac’oğlan der ki: Yâr başın tacı,Ayrılık şerbeti zehirden acı.Kıvrım kıvrım olmuş zülfünün ucu,Mor menekşe boynun eğdiği gibi. KARACAOĞLAN

Aşk olmayınca da bade içilmez,İçip içip nazlı dosttan geçilmez.Açılır çiçekler, gönlüm açılmaz,Ne değnersin beni tor gibi gibi. Benim olsan seni vermem feleğe,Çapraz düğme vurur giyer yeleğe.Altın bilezikler beyaz bileğe,Takınıp gidiyor dar gibi gibi. Ölürüm ayrılmam senin yolundan,Hata çıkmaz aşıkların dilinden.Çekti cilbirini aldı elimden,Gitme nazlı dostum der gibi gibi. Gönlüm dört...

Âşıklar nam ister lebin balından,Aç bir kapı, göster dehana dilber.Sarsam usul boyun, emsem lebinden,Döner deli gönül şahana dilber. Ben bir bezirganım, oldum esiri,Ala gözler değer Şam’ı, Mısır’ı.Verdim bin beş yüzü, var mı kusuru?Söyle kıymetini, daha ne dilber? Kaşların lâm-elif, gözlerin ayın,Esma’ya benzettim, mesleğin teğin.Sen bir dilbersin ki, melektir soyun,Bakışın benzettim...

Âşık bilir âşıkların suçunu,Cennet sandım kız koynunun içini.Taramış zülfünü, dökmüş saçını,Yüzünün üstüne tel kömür gözlüm. Âşık bilir âşıkların âlâsın,Kömür sandım kaşlarının karasın.Sevdiğim kapına kul mu ararsın?İşte ben kapına kul kömür gözlüm. Yol üstünde biter bir toprak ürün,Yâr sen yüreğime vurdun bir döğün.Ak yârime hasta diyarlar bugün,Hastanın üstüne kal kömür gözlüm....

Aşağının has evleri,Göçeceği çağlar bir gün.Kara ardıç kamalağı,Sızılaşır dağlar bir gün. Has evleri yandı, tüttü,Cana candan hasret gitti.Kar eridi, sümbül bitti,Melil melil dağlar bir gün. Gitti giden, kaldı kalan,Yürü bre kavli yalan.Yârini yaylaya salan,Firkat gelir, ağlar bir gün. Sırdaş Karac’oğlan, sırdaş,Gözden akıttım kanlı yaş.Muhabbetli, dertli kardaş,Firkat gelir, ağlar bir gün....

Aşağıdan Karadeniz iniler,Arttı derdim, yaralarım yeniler.Yarası olanlar ağlar, iniler,Sağlar melil melil bilmem nedendir? Hocam sabakına başlamaz oldu,Can kafesi onda kışlamaz oldu.Çekilen yolcular işlemez oldu,Yollar melil melil, bilmem nedendir? Yuka olur ulu suyun geçeği,Hak balığa buyurmamış bıçağı.Tomurmamış, açılmamış çiçeği,Güller melil melil, bilmem nedendir? Yücesinde emme geyikler geşir,Eteğinde telli turnam çağrışır,İli göçmüş...

Aşağıdan gelen ceren cereni,Akça ceren sana değmeli değil.İki eli boğum boğum kınalı,Karadır gözleri sürmeli değil. Bir delice turnam yüceden uçar,İner engine de dolu su içer.Sabah seherinde ak göğsün açar,Göğüs koşar koşar düğmeli değil. Bizim ilde bal kaymağı yemezler,İl sırrını yad ellere demezler.Sen güzeli ben garibe vermezler,Sizin ilden güzel sevmeli değil....

Aşam dedim karlı dağlar başından,Yüce dağlar koç yiğide dağ m’olur?Ağrır bedenlerim, sızılar yaram,Bu yarayı çeken yiğit sağ m’olur? Sıra sıra dikemedim söğüdü,Ben kendime veremedim öğüdü.Elleri göğsünde görün yiğidi,Yiğit mağrur gezmek ile bey m’olur? Öğüt versen, bana öğüt kâr etmez,O yârin hayali karşımdan gitmez.Kementle bağlasam, kolum bağ tutmaz,Yârimin zülfünden özge bağ...

Arzumanım kaldı şol kara taşta,Güzelin sevdası dönüyor başta.Tunus Tarabulus, koca Maraş’ta,Reyhanın içinde birdir bu gelin. Bülbül gibi avaz eder saz ile,Kılıç vurur, kanlar döker gürz ile.İki bin gelin de dört yüz kız ile,Tartılsa çok ağır gelir bu gelin. Bin gelin de kurban olsun diline,Tarabulus kuşanmış ince beline.Varın bakın Gürcistan’ın eline,Acem...

Arzum vardır karlı dağlar aşmaya,Bülbül gibi derdim vardır deşmeye.Komazlar yar ile bir söyleşmeye,Hiçbir yiğit sevdiğinden geçer mi? Bulanık su gibi taşam da coşam,Varam da ulu deryaya kavuşam.Bir başına gelmiş varam danışam,Hiçbir yiğit sevdiğinden geçer mi? Karac’oğlan der ki: Bunda nesi var?Garip bülbül öter bir hoş sesi var.Her yiğidin birer eğlencesi...

Arzularım kaldı bir Arap atta,Koyma kadir Mevlâm gamda, firkatta.Düğünde, bayramda, ağır ziynette,Anar m’ola emmi, dayı, el bizi? Getir oğlan, ben giyeyim postumu,Kimse bilmez garazımı, kastımı.Gurbet ilde koyup geldim dostumu,Geri dönsem kınar m’ola el bizi? Dost elinden içtim, içtim mat oldum,Kahpe felek güldü, ben de şad oldum.Emmiden, dayıdan, dosttan yad oldum,Ne...

Arkasına giymiş basma,Sallanır karşımda yosma.Usul boylu, ak göbelek,Sana uyar var mı yoksa? Yüzlerin bahçenin narı,Beyaz gövden yayla karı.Sensin doğan aylar nuru,Kız, irengin gül mü yoksa? Beyaz gövden safi gümüş,Yedireyim türlü yemiş.Memelerin turunç olmuş,Zülüflerin tel mi yoksa? Karac’oğlan, böyle sandık,Ağız fincan, burun fındık.Billur gibi beyaz pamuk,Beyaz gövden kar mı yoksa? KARACAOĞLAN