ALA GÖZLÜ YÂRİM YAKIP YANDIRMA

Ala gözlü yârim, yakıp yandırma, 
Şay edip âleme bildirme beni. 
Açıp ak gerdanın durma karşımda, 
Ecelimden evvel öldürme beni. 

Ko dolanıp dursun kolun boynumda, 
Hiç ölüm korkusu yoktur yanında. 
Bir gecelik mihman olsam koynunda, 
Sabah uyan diye kaldırma beni. 

Dolandım dağları, bu yere düştüm, 
Yâr senin derdinden odlara düştüm. 
Çaresi bulunmaz dertlere düştüm, 
Yeter, alev alev yandırma beni. 

Karac’oğlan, çok ağladım, gülmedim, 
Aradım, derdime derman bulmadım. 
Bunca gündür bir minnete gelmedim, 
Kerem eyle, mahzun gönderme beni. 

KARACAOĞLAN