ARK ALTINDAN SU DOLDURUR

Âşık bilir âşıkların suçunu,Cennet sandım kız koynunun içini.Taramış zülfünü, dökmüş saçını,Yüzünün üstüne tel kömür gözlüm. Âşık bilir âşıkların âlâsın,Kömür sandım kaşlarının karasın.Sevdiğim kapına kul mu ararsın?İşte ben kapına kul kömür gözlüm. Yol üstünde biter bir toprak ürün,Yâr sen yüreğime vurdun bir döğün.Ak yârime hasta diyarlar bugün,Hastanın üstüne kal kömür gözlüm....

Ala gözlerini sevdiğim dilber,Bana nisbet ilen gez uğrun uğrun.Muzur değilim ki bozam arayı,Yadlara düğmeni çöz uğrun uğrun. Zulüm üstüne de olur mu zulüm?Bir gün duyarlarsa ne olur hâlim?Kapının önüne uğrarsa yolum,Yaşmağını aç da süz uğrun uğrun. Karac’oğlan der ki: Yalandır yalan,Aldatıp yârimi elimden alan.Gözyaşın mürekkep, kirpiğin kalem,Ayrılık defterin yaz uğrun...

Altın kafes idi benim durağım,Dost elinden yaralandı yüreğim.Evvel yakın idim, şimdi ırağım,Felek beni nazlı yârdan ayırdı. Dostumun yaylası çayır, çimendi,Şu şirin dillerden ikrarın verdi.Yeminler eder de ayrılmam derdi,Felek beni nazlı yârdan ayırdı. Kumaş olam, arşın arşın yırtılam,Köle olam, çarşılarda satılam.Vadem yetmedi ki, ölem kurtulam,Felek beni nazlı yârdan ayırdı. Karac’oğlan der...

Aman Tanrım, bana yârim gücenmiş.Beni görse yoldan çıkar, yan gider.Gönül suyu gözlerimden akıyor,Ah ettikçe ciğerimden kan gider. Cesedimi gözyaşıyla yusunlar,Mezarımı yol üstüne kosunlar,Gelip geçen, garip ölmüş desinler,Dünya bir yol, geda gider, han gider. Ecel eli ömür ipin düğümler,Kıyamettir bana bugün düğünler.Karac’oğlan, döğüş günü bu günler,Kirpikler var, gönül ile cenk eder....

Ağlayı ağlayı düştüm yollara, Karışayım boz bulanık sellere. Adı, şanı duyulmadık illere, Gitmeyince gönül yârdan ayrılmaz. Ahdım kaldı şu gelinin ahdında, Diremedim güllerini vaktinde. Karanlık gecede kolum altında, Yatmayınca gönül yârdan ayrılmaz. Gözüm kaldı şu kaplanın postunda, Azrail de can almanın kastında. Döne döne teneşirin üstünde, Yunmayınca gönül yârdan ayrılmaz....

Aşağının has evleri,Göçeceği çağlar bir gün.Kara ardıç kamalağı,Sızılaşır dağlar bir gün. Has evleri yandı, tüttü,Cana candan hasret gitti.Kar eridi, sümbül bitti,Melil melil dağlar bir gün. Gitti giden, kaldı kalan,Yürü bre kavli yalan.Yârini yaylaya salan,Firkat gelir, ağlar bir gün. Sırdaş Karac’oğlan, sırdaş,Gözden akıttım kanlı yaş.Muhabbetli, dertli kardaş,Firkat gelir, ağlar bir gün....