BENDEN SELÂM SÖYLEN AYDIN İLİNE

Benden selâm edin suna boyluma,Bir karış gerdanlı, Habeş benlime.Yenem dedim yenemedim gönlüme,O dosta yiyecek nar bulamadım. Elimden aldırdım telli Hatça’yı,Sarrafı da bilir altın akçayı.Dolandım da gezdim bağı, bahçayı,O dosta yiyecek nar bulamadım. Arap atı olan atına biner,Yâri güzel olan başına döner.O yâr hasta olmuş, benden kar diler,Dolaştım dağları, kar bulamadım....

Behey kırlangıç, nereden gelirsin?Hani şimdi n’ittin Hind’i, Yemen’i?Ötme garip bülbül, ben de garibim,Sen de bilir misin âhir zamanı? Altı aylık yoldan beri gelmişsin,Aramış, yavruyu burda bulmuşsun.Dünyanın fâni olduğun bilmişsin,Ev yaparsın, çamurlayıp samanı. Beytullah’ı yapan İbrahim Halil,Kadir Mevlâm, beni eyleme melil.Hakk’ın birliğine o da bir delil,Sen de bilir misin vakti zamanı?...

Boyunu uzatmış, selviye dönmüş,Cennet-i Âlâ’nın gülü bu gelin.Söyledikçe şeker akar dilinden,Korkarım ki sana göz değer gelin. Altına al giymiş, üstüne mavi,Ben seni gördükçe olurum deli.Ne güzel yaratmış Yaradan seni,Korkarım ki sana göz değer gelin. Bakın hele şu salınan geline,Benim olsa vermem dünya malına.Doyup usanmadım tatlı diline,Korkarım ki sana göz değer...

Ben güzele güzel demem,Güzel benim olmayınca.Muhanetin karın çekmem,Gel deyip de gelmeyince. Gelirim amma, döverler,Bizi bu ilden kovarlar.Güzel olanı severler,Ben ölürüm görmeyince. Var ol yürü, var ol yürü,Kara bağrın yere sürü.Dövün dövün ağla bari,Benim gönlüm olmayınca. Senin çağın geçer olur,Bu dünyalar kime kalır?Tomurcuk gül gazel olur,Vaktinde derilmeyince. Karac’oğlan, sözün haktır,Düşmanın dostundan...

Bir çift güzel gördüm yolda, yolakta,Altın küpe şan veriyor kulakta.Yeryüzünde insan, gökte melekte,Acep sevdiğimin eşi var m’ola? Sevdiğim oturmuş halılar dokur,Viran bahçelerde bülbüller şakır.Ne İstanbul koydum, ne Diyarbakır,Acep sevdiğimin eşi var m’ola? Bana su içirdin yeşil kanyadan,Güzel seven gam çekmesin dünyadan.Kayseri’den, Karaman’dan, Konya’dan,Acep sevdiğimin eşi var m’ola? Karac’oğlan der ki:...

Boynunu uzatıp geri sakınma,Naz götürmez kara bağrım ezgindir.Al yanağa çatal teller sokunma,Aşk elinden zarı gönlüm bezgindir. Ben bilirim, sen ezelden güzelsin,Ceren gibi yad avcıdan sezersin.Niçin böyle melil, mahzun gezersin?Boynun eğri, zülüflerin bozgundur. Her nerede görsem karşıma çıkan,Aklı baştan alıp, evimi yıkan,Yıkık kirpiklerin bir hoşça bakan,Humarlanmış ala gözler süzgündür. Karac’oğlan, muradına...