BENDEN SELÂM SÖYLEN GÜL YÜZLÜ YÂRE

Ben güzele güzel demem,Güzel benim olmayınca.Muhanetin karın çekmem,Gel deyip de gelmeyince. Gelirim amma, döverler,Bizi bu ilden kovarlar.Güzel olanı severler,Ben ölürüm görmeyince. Var ol yürü, var ol yürü,Kara bağrın yere sürü.Dövün dövün ağla bari,Benim gönlüm olmayınca. Senin çağın geçer olur,Bu dünyalar kime kalır?Tomurcuk gül gazel olur,Vaktinde derilmeyince. Karac’oğlan, sözün haktır,Düşmanın dostundan...

Boyunu uzatmış, selviye dönmüş,Cennet-i Âlâ’nın gülü bu gelin.Söyledikçe şeker akar dilinden,Korkarım ki sana göz değer gelin. Altına al giymiş, üstüne mavi,Ben seni gördükçe olurum deli.Ne güzel yaratmış Yaradan seni,Korkarım ki sana göz değer gelin. Bakın hele şu salınan geline,Benim olsa vermem dünya malına.Doyup usanmadım tatlı diline,Korkarım ki sana göz değer...

Baktım kızın gül aynına,İnciler takmış boynuna,Zemheride gir koynuna,Kızın koynu yaz veriyor. Aslını sordum, aradım,Sandım cennetteki kadın.Şu yalan dünyanın tadın,Ala gözlü kız veriyor. Usul boyu, ince beli,Yakıştırmış yeşil, alı.Şu güzelin şirin dili,Kelâmına söz veriyor. Karac’oğlan, görür ise,Yâr sallanıp gelir ise.Eller elli verir ise,Gönlüm ona yüz veriyor. KARACAOĞLAN

Behey kırlangıç, nereden gelirsin?Hani şimdi n’ittin Hind’i, Yemen’i?Ötme garip bülbül, ben de garibim,Sen de bilir misin âhir zamanı? Altı aylık yoldan beri gelmişsin,Aramış, yavruyu burda bulmuşsun.Dünyanın fâni olduğun bilmişsin,Ev yaparsın, çamurlayıp samanı. Beytullah’ı yapan İbrahim Halil,Kadir Mevlâm, beni eyleme melil.Hakk’ın birliğine o da bir delil,Sen de bilir misin vakti zamanı?...

Bir kız ile bir gelinin bahsi var,İkisinin cüdâ düşmüş arası.Kadir Mevlâm hub yaratmış onları,Hilâl hilâl kaşlarının arası. Kız da der ki: Al çiçeğin moruyum,Yiğitlerin bedestende nuruyum,El değmedik bir tanecik arıyım,Peteklerim mühürlüdür bal ile. Gelin der ki: Yaylaları yaylarsın,Çıkar yükseklere seyran eylersin,Kuzum a kız, niçin yalan söylersin?El değmemiş arıda bal olur...

Bir selâm geldi de o nazlı yârdan,Ne imiş efkârı, sormak muradım.Duydum, yine gonca güller perişan,İnip bahçesine dermek muradım. Çaylak sığın gibi göllerden kalkar,Ala geyik gibi yüksekten bakar.Ayvası, turuncu burnumda kokar,Soyunup koynuna girmek muradım. Erisin de dağlardaki karınız,Kudretten de kınalanmış eliniz.Eğer tenhalarda bulsam yalınız,Tanrı celâliyle sarmak muradım. KARACAOĞLAN