BÜLBÜL ÂŞIK OLMUŞ ŞU GONCA GÜLE

Bülbül ne yatarsın sarpça kayada?Erenler yol kurmuş, yola gidelim.Çirkin sevmek ile gönül eğlenmez,Güzeli çok olan ile gidelim. Kolda götürürler alıcı kuşu,Kovun gitsin aralıktan baykuşu.Kadir, kıymet bilmez olmuş her kişi;Kadir, kıymat bilen yere gidelim. Bırakın şahanı, avını alsın,Tüğünü tileğin hep yere yığsın.Böyle gurbet iller yadlara kalsın,Adamlı, illi yerlere gidelim. Karac’oğlan der...

Behey kırlangıç, nereden gelirsin?Hani şimdi n’ittin Hind’i, Yemen’i?Ötme garip bülbül, ben de garibim,Sen de bilir misin âhir zamanı? Altı aylık yoldan beri gelmişsin,Aramış, yavruyu burda bulmuşsun.Dünyanın fâni olduğun bilmişsin,Ev yaparsın, çamurlayıp samanı. Beytullah’ı yapan İbrahim Halil,Kadir Mevlâm, beni eyleme melil.Hakk’ın birliğine o da bir delil,Sen de bilir misin vakti zamanı?...

Bire ağlar, bire beğler,Ölmeden bir dem sürelim.Gözümüze kara toprak,Girmeden bir dem sürelim. Aman hey Allah’ım aman!Ne aman bilir, ne zaman.Üstümüzde çayır, çimen,Bitmeden bir dem sürelim. Buna felek derler felek!Ne aman bilir, ne dilek.Ahir ömrümüzü helâk,Etmeden bir dem sürelim. Karac’oğlan der ki: Canan,Güzelim sözüme inan.Bu ayrılık bize heman,Ermeden bir dem sürelim....

Bugün bir dilberi ettim temaşa,Sünbül saçın sırma tele uydurmuş.Kesmiş kâkülünü, dökmüş eğnine,Şirin şirin dudu dile uydurmuş. Felekten bir güzel çıkmaz dengine,O da nispet düştü âlem diline.Hayran oldum kaşlarına, boyuna,Usul boyu selvi dala uydurmuş. Kırmızı gül nispet eder yanağa,Altın sırma düşmüş sandım topuğa.Gümüş yüzükleri takmış parmağa,Altın burma beyaz kola uydurmuş. Karac’oğlan,...

Bir çift güzel gördüm yolda, yolakta,Altın küpe şan veriyor kulakta.Yeryüzünde insan, gökte melekte,Acep sevdiğimin eşi var m’ola? Sevdiğim oturmuş halılar dokur,Viran bahçelerde bülbüller şakır.Ne İstanbul koydum, ne Diyarbakır,Acep sevdiğimin eşi var m’ola? Bana su içirdin yeşil kanyadan,Güzel seven gam çekmesin dünyadan.Kayseri’den, Karaman’dan, Konya’dan,Acep sevdiğimin eşi var m’ola? Karac’oğlan der ki:...

Bir küçücük çeran geldi,Bizim köyün yöresine.Bir yavru yârdan ayrılmış,Her gün ağlar çırasına. Yenem dedim, yenemedim,Çok alıştım, tutamadım.Bir yavrucuk katamadım,Göçümüzün arasına. Karac’oğlan der ki: Nazlı,Meyvesi koynunda gizli.Melhem eyle kömür gözlü,Sar sinemin yarasına. KARACAOĞLAN