DOST DEYİP DE DOST GAYRETİ KOVDUĞUM

Dost deyip de dost gayreti kovduğum,
Dost bana bir yara açtı n’eyleyim?
Ak göğsü üstüne mihman olduğum,
O da bir gün imiş, geçti n’eyleyim?

Bir ok attım karlı dağın ardına,
Düştü m’ola sevdiğimin yurduna?
El yanmazken ben yanardım derdine,
Engel aramızı açtı n’eyleyim?

Yüce dağdan aştım geldim yol diye,
Bahçenize el sundum da gül diye,
Ahdı aman ettim ayrılmam diye,
Felek ayırdı da seçti n’eyleyim?

Karac’oğlan der ki: Sen de ben gibi,
Ak eline kına yakmış kan gibi.
Bir tepede yeni doğan gün gibi,
Akşam, sabah erken aştı n’eyleyim?

KARACAOĞLAN