HEZARAN KÖPRÜDEN GEÇTİM

Her sabah, her sabah gelir geçerler,Dünyalar durdukça durası kızlar.Bir vefa görmedim kaşı karadan,Allah’ım muradın veresi kızlar. Tanımadım kirpiğinden, kaşından,Ayırmadım yarenimden, eşimden.Öpe idim gerdanından, döşünden,Gelin olup bize gelesi kızlar. Donatayım yeşil ile, al ile,Besleyeyim şeker ile, bal ile.Boğum boğum al kınalı el ile,Gelin olup bize gelesi kızlar. Karac’oğlan, bir sünbülcük yetirsem,Yetirsem...

Hey ağalar, ben bir hayrete düştüm,Tanrının ödüncü verilmez oldu.Olanca malımı döksem mezada,Erenler yanında bilinmez oldu. Ustalar yapıyı tersine yapar,Esnaflar işine hileler katar.Zamane kadısı altına tapar,Doğru hak, şeriat sürülmez oldu. Şimdiki beğlerin sazı çalınmaz,Az rüşvet versem de, o da alınmaz.Boynumuza farzdır beş vakit namaz,Tanrının namazı kılınmaz oldu. Karac’oğlan der ki: Dertlerim...

Hey efendi, izin ver de gideyim,Arkam sıra ah çekip de ağlar var.Bir muradım nazlı yâre kavuşmak,Ara yerde yıkılası dağlar var. Kuru gazel gibi göğe savrulma,Acı poyraz gibi esip yorulma.Nerde güzel görsen gönül çevirme,Bizim ilde cana kıyan beyler var. Yeni geldi Arap atın sökünü,Seyir eyle sağa, sola bükeni.Helâl edin tuz ekmeğin...

Hasretinden ciğerciğim,Delindi dilber, delindi.Medet Allah’ı seversen,Gel şimdi dilber, gel şimdi. Can seni görmeye iver,Ne rahmin, ne tesellin var.Bencileyin seni sever,Bul şimdi diber, bul şimdi. Cevabın aldım dilinden,Öldüm sevdanın derdinden.Elveda canım elinden,Al şimdi dilber, al şimdi. Uğrayıp ulu yerlere,Gidem gerçek erenlere.Ben gidince engellere,Kal şimdi dilber, kal şimdi. Coştu Karac’oğlan, coştu,Aşk deryası...

Hele bakın şu leyleğin işine,Ağustosta uçar gider leylekler.Aden İskelesi sizin çölünüz,Orda kılavuzun seçer leylekler. Aden İskelesi, Arap Dağı’ndan,Hastalanmış, ayrı düşmüş beğinden.Deryanın üstünden, Yemen Çölü’nden,Ordan öte uçar gider leylekler. Bir millet vardır ki, ağaçta biter,Kırk güne varışın vadesi yeter.Deccal, meccal o leyleğe ok atar,Ordan öte uçar gider leylekler. Bir millet vardır...

Hep paşalar tuğun çekti yürüdü,Üstümüzü boz dumanlar bürüdü.Kuruldu döğüşler, günler farıdı,Boz duman içinde kalan Belgrat. Yine kavuşuyor ay ile yıldız,Kuruldu döğüşler, geceler gündüz.Defter ile gitti on yedi bin kız,Güzelleri yesir olan Belgrat. Görebilsem Belgrad’ın dağların,Yüreğime bir od düştü ağlarım.Zabtetmişler Belgrad’ın beylerin,İslama imdat der ağlar Belgrat. Hezeli de deli gönül hezeli,Güz...