S – Karacaoğlan Şiirleri

Sabahtan kalktım güzele uğradım,Dedim güzel uykuların kaçtı mı?Hayli zaman ilinizden gideli,Senin gönlün başkasına düştü mü? Oturmuş hocalar ismini yazar,Söylemen ağyara değmesin nazar.Geyinmiş kuşanmış salınır gezer,Nazlı yarim badeleri içti mi? Kaşları benzer de eğri kaleme,El pençe de divan duram selama.Bilmem ay mı doğdu, gün mü aleme?Yoksa yarim düğmelerin çözdü mü? Karac’oğlan...

Sabahtan çıktım da seyran yerine,Ay yıldız karşımda salınıp durur.Kadir Mevlâm, ben günahkâr kulunum,Defterim elinde dürülüp durur. On iki yıldızın üçü terazi,Karıştı ülkere, gitti birazı.O mahşer yerinde ararlar bizi,Hak mizan terazi kurulup durur. İki derler bu dünyanın kapısı,Yerden göğe inmiş anın kapısı.Korkulu yollarda sırat köprüsü,Ummanın üstünde salınıp durur. Karac’oğlan der ki:...

Sabahtan bizim pınara,Gördüm bir kız suya gelir.Siması melek siması,Kız kaşların yaya gelir. Çıkmış gelir evden beri,Billah güzeller serdarı.Cellat olmuş gamzeleri,Dost canına kıya gelir. Güzel cemaline baktır,Dünyada menendin yoktur.Huri kızından göğçektir,Bu güzellik soya gelir. Buyur Karac’oğlan, buyur,Dilim söyler, kalbim uyur.Nerde doğmuş, nerde büyür?Şimdi bizim eve gelir. Karacaoğlan

Sabah seherinde çıkıp salınma,Yavru şahan gibi baz kara gözlüm.Kaşın kalem olmuş, lebin mürekkep,Ak beyaz üstüne yaz kara gözlüm. O kiraz dudaklar, nar gibi yüzler,Kız beni anlıyor sendeki gözler.Çok olur güzelde noktalı sözler,Bu zülüf gerdana az kara gözlüm. Havayı da deli gönül havayı,Yükseğinden şahan döner yuvayı.Tomurcuk memeli, bırak edayı,Göğsün düğmesini çöz...

Sabah olsun, ben bu yerden gideyim,Garip bülbül gibi feryat edeyim.Sen dururken, derdim kime dökeyim?Uyan, hey gözünü sevdiğim, uyan! Dilberin başında samur saç olur,Sevip sevip ayrılması güç olur.Sen gidersen, benim hâlim nic’olur?Uyan, hey yüzünü sevdiğim, uyan! Karac’oğlan der ki: Sevda sarıyor,Oturmuş bahçeye, zülfün tarıyor.Yollarda yitirmiş, eşin arıyor,Uyan, hey özünü sevdiğim, uyan!...

Sabahleyin tan yüzüne,Sürmeler çekmiş gözüne,Elini almış yüzüne,Güler nazlanı nazlanı. Dostun bahçesine girdim,Tomurcuk güllerin derdim,El bağlayıp selâm verdim,Alır nazlanı nazlanı. Karac’oğlan der: Merdane,Güzel içinde bir tane.Zülfünü dökmüş gerdana,Tarar nazlanı nazlanı. Karacaoğlan

Sabahleyin seher yeli deyince,Lâle verip, sümbül boyun eğince,Yaz gelip de, beş ayları doğunca,Çekilir sağmalı, yozu dağların. Yüce dağ başında çalınır kaval,Kadir Mevlâm sana vermesin zeval.Aşağı yelinden sorulur sual,Söker garbî, iner buzu dağların. Yüce dağ başında can otu biter,Bir zalim geldi de, ölümden beter.Seyfisi top olmuş, kuzusu öter,Çekilmez elvanı, nazı dağların....

Sabahleyin, erken yâre uğradım,“Hoş geldin sevgilim, in!” dedi bana.Tomurcuk memesin verdi ağzıma,“Yorgunsun sevgilim, em!” dedi bana. Gülerek ağladım yâri görünce,“Yazıktır, ağlama!” dedi önünce.Sazım gözyaşıma hemen uyunca,“Ağlama sevdiğim, çal!” dedi bana. Firkat günlerinde kara bağlarken,Vuslat günlerinde böyle ağlarken,Yârim bana, ben yârime ırlarken,Felek bir silledir “al” dedi bana. Sazım pek acı bir...

Sabahleyin er kalkanlar,Hasta hâlin ne diyenler,Sana bir tas su verenler,Başındaki sağlar d’olur. Ne zenginim, ne de fakir,Yaradan Mevlâ’ya şükür.Aşkın kitabını okur,Sırtı kürklü beyler d’olur. Karac’oğlan, der deyince,Dağlara duman inince.Hallacı Mansur çıkınca,Sarp kayalı dağlar d’olur. Karacaoğlan