NEYLEYEYİM ŞU DÜNYADA ZİYNETİ

Neyleyeyim şu dünyada ziyneti,
Akibet de ölüm olduktan geri.
İstemem bahçemde bülbüller ötsün,
Benim gonca gülüm solduktan geri.

Çözemedim düğmeleri döşünden,
Öpemedim gözlerinden, kaşından.
Güzelliği soyha kalsın başından,
Ben inli, boranlı olduktan geri.

Yalanmış dünyanın ötesi, yalan,
Felektir muradım elimden alan.
Mısr’a sultan olsam, istemem kalan,
Dost ağlayıp, düşman güldükten geri.

Karac’oğlan der ki: Bu ne hâl bilmem?
Gelmişim dünyaya, bir daha gelmem.
Âlem bir yand’olsa, o yâri vermem,
Yârin gönlü bende olduktan geri.

Karacaoğlan