NİÇİN BÖYLE MELİL MELİL GEZERSİN?

Niçin böyle melil melil gezersin?
Şad ü hurrem olup gül kömür gözlüm.
Arzu eder gönlüm gurbet illeri,
İşte gidiyorum, kal kömür gözlüm.

Ben seni severim can ü gönülden,
Kalktı kısmetimiz, ne gelir elden?
Yanağın çevresi tomurcuk gülden,
Bezemiş gerdanın hâl kömür gözlüm.

Vazgelmezsen, sen ahdında durursan,
Yüz verme, engeli mahfî görürsen.
Varıp bir kötüye meyil verirsen,
Dilerim, Mevlâ’dan bul kömür gözlüm.

Karac’oğlan, söyle sözü, utanma,
Varıp yad ellerin nârına yanma.
Gitti gurbet ile, vaz gelir sanma,
Ahd ü aman edip gel kömür gözlüm.

Karacaoğlan