Hep paşalar tuğun çekti yürüdü,Üstümüzü boz dumanlar bürüdü.Kuruldu döğüşler, günler farıdı,Boz duman içinde kalan Belgrat. Yine kavuşuyor ay ile yıldız,Kuruldu döğüşler, geceler gündüz.Defter ile gitti on yedi bin kız,Güzelleri yesir olan Belgrat. Görebilsem Belgrad’ın dağların,Yüreğime bir od düştü ağlarım.Zabtetmişler Belgrad’ın beylerin,İslama imdat der ağlar Belgrat. Hezeli de deli gönül hezeli,Güz...