Etiket: Nevruz Özcan

Yıl 2002 veya 2003 yazı.Mersin Mut yollarındayım.Yanımdaki yolcu bana bir şairden bahsetti. Mutluymuş o da. Bana bir A4 çıktısı olan bir şiirini verdi.Adı Kerim Hanedan’dı. O kâğıt hâlâ duruyor bende.Yıl 2010’lar…Mersin Hacı Bektaş Kültür ve Cemevi’nin düzenlediği bir etkinlikte ilk yüz yüze tanışmamızı gerçekleştirdik.Sonrasında da birkaç yılda bir merhabalaştık, bir...

Gecelerden bir gece… Yıllarca süren, zifiri karanlık, içime akar gibi akabileceğim uzunca bir gece. Evden çıktım. Ne bir kimlik vardı yanımda ne de para… Sonraları sahip olmuşsam da zamanla tek tek, manevi yönden de olsa terk ettiğim değersiz şeylerdi. Sonuçta her şeye yürüyen hiçbir şeydim. His kararı yürüyordum. Bu hissel...

Bizim köyün hoşgörüsünü anlatayım size bugün. Öyle hoşgörülü öyle güzel köylülerimiz var ki nice köylülere taş çıkartır. Anlamak o kadar zordur ki, hendek atlayarak izleyip, düşünmemiz gerekir. Olay şu ki, ben de tam olarak anlamış değilim ama yazarken düşünmek, düşünürken yazmak çoğunlukla anlamamıza yardımcı oluyor. Bazen, ağzımdan çıkan sözler kulağıma...

Nevruz Özcan kimdir? 1979 Mart’ının Nevruz Günü’nde; Göksu Beldesi Köprübaşı Mahallesi’nde doğdum. Hastalığım nedeni ile ilkokula dört yıl gecikmeli olarak, yani 1989’da Köprübaşı ilköğretim Okulu’nda ilk beş yıllık eğitimimi aldım. 1999 yılında babamı kaybettim. Aynı yılın son aylarında abimin çabalarıyla dört aylık bitkisel tedavi gördüm. Sonra maddi imkansızlıklardan dolayı tedavim...

Karanlığına düştüğüm kadar Aydınlığında yer açtın bana. Utandı kadehlerin ışıltıları Gözlerindeki evreni gördükçe. Aynam oldun. Baktıkça, içimize; Evrenimize açılan aynam. Seninle, susmanın erdemini öğrenmem, Aynadaki yansımandan. İşte, sana baka baka ışk olmam tesadüf değil. Evren sessizdir ama durağan değil. Dünya döner, Ay döner, tüm kainat döner… Sustum, Ben de dönüyorum...

Yıl 2003… Komşu mahallede görev yapan bir güzel öğretmenle sohbetler ederdik. Mut’a tayini çıkınca söyleşilerimiz de haliyle zorlaşmıştı. Tahminen 2005-6 yıllarında hocamı okulunda ziyaret etmiştim. O da zaten öğrencilerine benden bahsetmişmiş, kaynaşmıştık hemen çocuklarla. Gün boyu sınıf sınıf gezip şiir okumuştum. Ertesi gün için bir gezi planı yapıyorlardı Silifke’ye. Benim...