ALA GÖZLÜM YIKTIN BENİM EVİMİ

Ala gözlüm yıktın benim evimi, 
Eğlen şu diyarda kal diye diye. 
Viran ettin bahçem ile bağımı, 
Tomurcuk güllerim al diye diye. 

İnsanoğlu kurtulmuyor kazadan, 
Yaralılar nasıl durur sızıdan? 
Akça ceren kurtulmuş da tazıdan, 
Kaldırmış başını çöl diye diye. 

Seher zamanında uğradım sana, 
Görünce gül yüzlüm kaldım ben tana. 
Gafilken bir dolu sundun sen bana, 
İçirdin zehiri bal diye diye. 

Karac’oğlan der ki: N’eyleyip, n’etmek? 
Bir fikrim var; şu sılayı terk etmek. 
” Yıkıl git!” diyorsun, kolay mı gitmek? 
Sen getirdin beni gel diye diye. 

KARACAOĞLAN