BEHEY ALA GÖZLÜ DİLBER – 2

Belli belli bağlarının boranı,Çift çift olmuş çöllerinin ceranı.Sana derim, sana Munbuç Viranı,Çarşıda çağrışan tellâllar hani? Munbuç’un kapısı altın tokalı,Kimse yaptırmamış felek yıkalı.Ulu şadırvanlı, çatal peykeli,Kastalında abdest alanlar hani? Gider gider yol üstünde dururum,Kara taş delerim, su götürürüm.Bağ, bahçe yetirip, gül bitiririm,Tomurcuk gülünü derenler hani? Öğlene dek kalkmaz başımın pusu,Silindi, kalmadı...

Baharın olduğu neden bellidir?Boz bulanık akar oldu dereler.Sen de benim gibi yârden m’ayrıldın?Yine yenilendi eski yaralar. Ferhat derler şu dağları delene,İtibarım yoktur yüze gülene.Kefen kısmet olmaz güzel sarana,Meğer dostum çenberine saralar. Kömür gözlüm senden ahtım alırım,Alamazsam ben bu dertten ölürüm.Güzeller içinde arar bulurum,Güzeller serveri giysin karalar. Karac’oğlan der ki: Olalım...

Bâd-ı sabâ selâm söyle o yâre, Pek göresim geldi illerinizi. Gönül arzu çeker ama, ne çare? N’ideyim tutan var yollarımızı.  Acem şâhı bize name gönderdi, Gam leşkerin üstümüze dönderdi. Zalim felek bizi yaktı yandırdı, Savurdu havaya küllerimizi.  Yüküm gamdır, gam alırım, satarım, Pervaneler gibi yanar tüterim. Kıyamette yakasını tutarım, Vermesin hoyrata güllerimizi.  Karac’oğlan der ki: Gümanım yoktur, Gayri rakiplerle amanım...

Benden selâm eyle sevgili yâre,Perişan hatırın sor seher yeli.Bildir ahvalimi dostuma benim,Sevdiğim ne söyler, sor seher yeli. Sen seher yelisin, esersin yakın,Dağıtma kakülün engine bakın.Erkeğin yanında bulunma sakın,Var da bir tenhada sor seher yeli. Karac’oğlan, bulma kusur huyuna,Kurban olam kaşlarının yayına.Benim için uğra dostun yanına,Uğra sen yanına gör seher yeli....

Bitti m’ola Şam ilinin hurması?Gitti m’ola ala gözün sürmesi?Hama’nın, Humus’un telli turnası,Turna yârin selâm saldı gel diye. Bitti m’ola Şam ilinin gülleri?Aştı m’ola siyecinden dalları?Şu sefil Yakup’un şirin dilleri,Turna yârin selâm saldı gel diye. Bir ağaçta biter kırk yanal elma,Birinden gayriye elini salma.Irak, yakın diye eğlenip kalma,Turna yârin selâm saldı...

Bir kız ile bir gelinin bahsi var,İkisinin cüdâ düşmüş arası.Kadir Mevlâm hub yaratmış onları,Hilâl hilâl kaşlarının arası. Kız da der ki: Al çiçeğin moruyum,Yiğitlerin bedestende nuruyum,El değmedik bir tanecik arıyım,Peteklerim mühürlüdür bal ile. Gelin der ki: Yaylaları yaylarsın,Çıkar yükseklere seyran eylersin,Kuzum a kız, niçin yalan söylersin?El değmemiş arıda bal olur...