Yaşadığımız coğrafyanın dayattığı küresel sorunları, “Terörsüz Türkiye” ve “Terörsüz Bölge” süreçlerini, dış politikadaki gelişmeleri ve güvenlik politikalarını bir kenara koyarak; dar gelirlinin, üreticinin ve emeklinin durumunu, hayat pahalılığını ve enflasyonu merkeze aldığımızda şöyle bir fotoğraf ortaya çıkıyor:
Özellikle 2018 yılından itibaren bozulan ekonomik dengeler, aradan iki genel ve iki yerel seçim geçmiş olmasına rağmen hâlâ tam anlamıyla rayına oturmamış; en azından hedeflenen başarı sağlanamamıştır.
Tek tek bütün kesimlerin yaşadığı sorunları burada anlatma imkânımız olmadığından, sadece emeklilik sistemi üzerinden devam etmek istiyorum.
1999 ve 2008 yıllarında yapılan yasal değişiklikler, 2023 yılında çıkarılan EYT uygulaması ve 2023’te çalışanlara verilen seyyanen zammın memur emeklilerine yansıtılmaması; emeklilerin aleyhine işleyen gelişmeler olarak değerlendirilmiş ve konu giderek içinden çıkılması zor bir hâle gelmiştir.
Hükümetin seçime giderken bu konuda bazı çalışmalar yaptığı basına yansımış olsa da henüz ortada kamuoyunu tatmin edecek net bir durum görülmemektedir.
Bu ve diğer ekonomik konularla ilgili olarak basında, sosyal medyada ve daha da önemlisi toplumda çok sert eleştiriler dile getirilmektedir.
Hâl böyle olunca, sosyal medyada ve yakın çevremde küçük bir sorgulama yaptım:
Evet, durum ortada. İktidarın uygulamaları ortada. Peki, iktidara talip olan muhalefetin çözüm önerisi, projesi, reçetesi nedir? Ne biliyoruz, ne biliyorsunuz?
Maalesef bu soruya somut bir cevap alamadım.
Herkes mevcut uygulamaları kıyasıya eleştiriyor; ancak ortaya somut bir çözüm önerisi koymuyor. Her şeye karşıtlık üzerinden, çoğu zaman da kutuplaşma ekseninde cevap veriliyor.
“Hele bunlar bir gitsin de, gelen çaresine bakar.”
Anlayışıyla bir yere varılmaz. Bu yaklaşımla iktidar da olunmaz.
Köklü iktidar değişikliklerinin yaşandığı süreçlere baktığımızda, toplumun ağır sorunlarına çözüm getirecek somut projeler ve uygulanabilir politikalar ortaya koyarak halkı ikna eden siyasi hareketlerin başarılı olduğunu görürüz.
“En düşük emekli maaşını 50 bin lira yapacağım”, “Asgari ücreti 50 bin lira yapacağım” demek, tek başına sorunu çözmez. Böyle bir rakamın hangi ekonomik modelle, hangi kaynaklarla ve hangi mali dengeler gözetilerek sürdürülebilir hâle getirileceğini de anlatmak gerekir. Aksi hâlde bugün çözüm gibi görünen bir uygulama, yarın yeni ekonomik sorunları beraberinde getirebilir.
Seçime yaklaşık bir buçuk yıl kaldı.
Buradan hem iktidara hem de muhalefete sesleniyorum:
Başta emekliler olmak üzere, dar gelirlinin, çalışanların ve üreticilerin yaşadığı ekonomik sıkıntılara köklü, gerçekçi ve kalıcı çözümler üretin. Milletin gözü üzerinizde. Ve milletin gözünden hiçbir şey kaçmaz.
Çünkü artık sadece eleştiri değil, çözüm bekleniyor.
Sadece vaat değil, kaynağı ve hesabı ortaya konulmuş projeler bekleniyor.
Sadece “iktidar değişsin” söylemi değil, “Değiştiğinde ne yapacaksınız?” sorusunun cevabı bekleniyor.
Unutmayalım:
“Çalışan kazanır, elması kızarır.”
Ve…
“Lâfla peynir gemisi yürümez.”
Mehmet Akpınar
20.09.2026
