Şırnak ilimizin Gabar Dağı’nda yer alan 27 Numaralı Şehit Aybüke Yalçın Petrol Arama Sahası’nda beton zeminin çökmesine bağlı olarak petrol sondaj kulesinin devrilmesi sonucunda mühendis Mehmet İrfan Güler meslektaşımızın hayatını kaybetmesi hepimizi derin acıya boğmuştur. Şehit öğretmenimiz Aybüke Yalçın’ın adının verildiği petrol arama sahasında bir mühendisimizin şehit olması acımızı tazelemiş ve bir kat daha arttırmıştır. Her iki şehidimize ve kazada hayatını kaybeden işçi kardeşimize Allah’tan rahmet, yaralılara acil şifalar dilerim.
Gün geçmiyor ki bir mühendisimiz, öğretmenimiz, askerimiz, polisimiz şehit olmasın! Bu coğrafyanın kaderi midir, ihmal midir, tedbirsizlik midir, neden her ne ise daha duyarlı ve dikkatli olmamız gerektiği apaçık ortadadır. Her insanımız kıymetli; ama yetişmiş insan gücünün memleket hizmetinde kaybedilmesi çok daha fazla üzüyor ve kahrediyor.
Bu kazalar, kayıplar ilk değil; nice canlar kaybettik, nice acılar yaşadık, umarız bu son olur. Baraj inşaatlarında, maden sahalarında, büyük projelerde beyin takımından nice mühendislerimizi kurban verdik. Mühendislik zor meslektir; risklidir, ülke kalkınmasında yeri ve önemi büyüktür.
Doktor, hâkim, savcı gibi kariyer meslek grubundan olan ve yıllarca adı maddi manevi onlarla birlikte anılan mühendisler son yıllarda ihmal edilmiş, hak ettiği yerin çok gerisinde kalmıştır. Mühendis; sıradan memur değil, proje üreten, uygulayan, işleten ve katma değer yaratan bir meslek erbabıdır. Mühendisi sadece masa başında imza atan, yan gelip yatan bir memur olarak görmek hem ülkeye hem de bu meslek grubuna yapılan en büyük kötülük ve haksızlıktır. Attığı her imzanın sorumluluğu peşini bırakmaz, emekli olduktan sonra da devam eder. Mühendis ülke kalkınmasının motor gücüdür.
Mühendisler; son yıllarda çok itibar kaybına uğramış, idari ve mali özlük haklarında ciddi kayıplar yaşamış, geçim sıkıntısı ile boğuşmaktadır. Mühendis emeklilerinin hali daha da dramatik olup, çalışırken aldığı maaşın yarısından az maaş almaktadır. Esasen bu tüm emeklilerin ortak dramdır. Mühendislerin dengi kariyer mesleklerin çok gerisinde maaş almaları ise, son yılların açtığı derin bir yaradır.
Mühendislerin ve emeklilerin talepleri bellidir; yetkili mercilere ulaştırılmış, basında ve sosyal medya mecralarında yüksek sesle dillendirilmiştir. Maalesef bugüne dek bir arpa boyu yol alınamamış olup mağduriyet artarak devam etmektedir.
Ülke kalkınmasının dinamik gücü mühendisler daha fazla itilip kakılmasın, çalışma şartları iyileştirilsin, insanlarımız iş kazalarında ölmesin, refah düzeyi yükseltilsin, hak ettiği konuma gelmesi için vakit geçirmeden yasal düzenlemeler yapılsın. Emekli mühendisler de unutulmasın. Bir ömrü devlet hizmetine adayan, katma değer üreten, eser bırakan mühendislerimiz ömürlerinin son deminde mutlu ve huzur içinde yaşasın istiyoruz. Çok mu şey istiyoruz? Hayır. İnanıyorum ki fazlasını hak ediyoruz!
Tekraren şehitlerimize rahmet, yaralılarımıza acil şifalar diliyorum.
MehnetAkpınar
Mut, 220724