Genel

9-10 yaşlarındadır daha, köydedir, evlerinin önünde bir traktörleri vardır, abisi evlerinin karşısındaki köy kahvesinde oyun oynamaktadır, traktör sürmeyi çok ister, traktörün üstüne bir çıkar bir iner, bir çıkar bir iner… Pencereden abisinin gözü bundadır. Hatta bir ara pencereyi açarak seslenir, “Hendeği traktörün üstünden in bir, varmayayım yanına bak!” Bir yerlerde...

Torun sevgisi olunca zeytin zamanı Silifke’de olunur. Güz ayları geldiğinde Muğla Yatağan, Bodrum’da yaşam, Silifke’ye devam eder. Dünürleri zeytin toplarken onlar da eşi İnci MUTLU ile birlikte Silifke’de toruna bakarlar. Torunla olmak, Silifke’de olmak onlara Mutluluk verir. Biz onunla Halk Kitabevinde, Kültür hanemizde tanış olduk. Yaşar Öztürk’ün çayını yudumlarken, sanat,...

Mut kalesinin sırtında Eski mezarlığa kadar olan kısım Kale Mahallesiydi Kalenin etrafı surlarla ve Rumlardan kalan tarihi evlerle kaplıydı Bunlardan Cumhuriyet İlkokuluna en yakın olan ikisi Bir şekilde içini gördüklerimdi Taştan yapılı bu evler, Yeni yapılanlara göre saray mesabesindelerdi Geniş, ferah, düzenli Bir zevk ve sağlamlık hakimdi Bunlardan yolun solundakinde;...

İbrahim Uysal Ankara’da bir şirketin müdürü. Gerçi şimdi emekli oldu ya. Gencali köyünden olur kendisi ve yıllardır Mut Çıtlık sürdürümcüsü. Bir gün beni aradı: “Hocam derginin bir sayısının basım giderlerini de ben karşılamak istiyorum.” Çok sevindim tabi, teşekkür ettim kendisine. Dediği gibi sayının birisinin basım giderlerini karşıladı. Aradan birkaç ay...

Bir yıldır hasta olan eşim Nuran Üçyıldız hedef koydu. ”27 Mart’ta Bodrum’a torunumun Cem’in doğum gününü kutlamaya gideceğim.“ Yoğun bakımlı günler, ayağa kalkış. Ayağının üstünde durmak, sonra korkuluklara tutunarak yürümek ve 1 km . yürümek. İşte sınav geçildi. Yollara döküldük. İki ablası, bir yeğeni, oğlumuz Ümit Halit kaptan, eh bana...

“Türküz” diye övünüyoruz ya, sözcüklerin Türkçesini kullanmakla da övünebilsek, ah!.. Şunu söylemek istiyorum: Hem Türk olacağız, hatta bu yüzden gurur duyacağız, hem de Türkçesi varken sözcüklerin Arapçasını, İngilizcesini, İtalyancasını kullanacağız! Ne mi fark eder? Kendimizi yadsımayız en azından. Aslında dilimizin böylesine kuşatılmasında hepimizin sorumluluğu var, ama asıl sorumlu olan çarpık...

Bana öyle masum öyle çaresiz bakma çocuğum Bedenim enkaz altında ruhum enkaz altında Memleketim enkaz altında. Avazım çıktığı kadar bağırıyorum Ne duyan var sesimi ne de bir el verenim Yaralarım kaynıyor enkaz altında. Bitmiyor kahrolası iktidar kavgası Bitmiyor mal mülk hırsı, yalan dolan, talan Bitmiyor arsızların arsızlığı, yüzsüzlerin yüzsüzlüğü Keşke...

Bir gün Hoca ile komşusu bahçede oturuyor ve sohbet ediyorlarmış. Komşusu Hoca’ya sormuş: – Hocam, sen kaç yaşındasın? Nasreddin Hoca derin derin düşünmüş ve ak sakallarını sıvazlayarak: – Kırk yaşındayım. Komşusu şaşkın bir şekilde hemen itiraz etmiş: – Nasıl olur bu Hocam, 10 yıl önce de sorduğumda aynı cevabı vermiştin,...

Köye giden otobüs, dolmuş ortaya çıkmadan Gerek Mut’a, gerekse Karaman’a Ya öküz arabası ya yayan ya da merkeple gidilirmiş Öküz arabasını yöreye göçmenler getirmiş Daha önce yok imiş Karaman’a onunla kereste ya da tahıl taşırlarmış Yolculuk toplam 3 gün sürermiş O zaman Mut’a düzgün yol yokmuş Patikalar varmış O yüzden...

Bir adam, haftanın yorgunluğundan sonra pazar sabahı kalktığında, yorgunluğunu çıkarmak için eline gazetesini alır ve bütün gün miskinlik yapıp evde oturacağını düşünür. Tam bunları aklından geçirirken, oğlu koşarak gelir ve sinemaya ne zaman gideceklerini sorar. Baba oğluna söz vermiştir ancak o gün hiç dışarıya çıkmak istemediğinden bir bahane uydurması gerekmektedir....

Adın Ali, Ahmet, Osman, Mehmet… Hiç fark etmez. Çalışıyor ya da emeklisin, belki de işsiz… Bu da fark etmez. Bir gününü anlatmak istiyorum senin: Yıllardır aynı tonda çalan bir müzikle uyanıyorsun her sabah. Gidip takvimin yaprağını yırtıyorsun ilk. Ama eski bir günü yırtmıyorsun. Günaydının yine on harfli, aynı ton, güneş...

Her özel günün kötü bir anısı ve canı yanan insanların halktan oluşu tuhaf gelmiyor mu? Deprem bölgesinde yaşayan siyasetçilerin neden başlarına bir şey gelmiyor hiç düşündünüz mü? Demek ki yapılacak o kadar şey varken karşımıza geçip hala depremin siyaseti olmaz demiyorlar mı? İşte tamda siyasetin yapılacağı zaman. Sorunlarımıza çözüm bulmak...

Sükuneti ararken hareketli günlerden geçiyoruz hep. Ekonomik sıkıntıların başladığı bir dönemde salgınla yüzleşiyor, hayatımız bambaşka bir şekil alıyor; sokağa çıkamıyor, tedirgin oluyor, kimselerle görüşemiyoruz. Bu arada dünyada savaşlar eksik olmuyor; küresel gelişmeler, salgın ve diğer iç dinamiklerin etkisiyle ekonomi daha da zora giriyor; enflasyon hızla yükseliyor, hayat pahalılığı artıyor, toplumda...

1972 yılı ekim aylarında Silifke Lisesi müzik kolu yıl sonu konserleri için Aşık Veysel ŞATIROĞLU’nu davet etme kararı aldık. Onun Köy Enstitüsü’nde öğrencisi olan Özcan Seyhan öğretmenimiz ona bir mektup yazarak davet etti. Kısa zamanda yanıt geldi. “Bir görevli onu Sivas Şarkışla Sivirialan köyünden alıp getirecek, sonra da götürecekti. Bu...

Tahir köydendir. Babası da maliye çalışanıdır… Bir ara köye gidecek olur Tahir. Bakkaldan bir iki günlük için birkaç yiyecek alır. Boş zamanlarında köydeki arkadaşlarıyla oyun oynamak için bir de oyun kâğıdı alır. Bakkal oyun kâğıdını bir kâğıda sarar, sonra hepsini bir fileye doldururlar. O yıllarda poşet yerine file kullanılır çünkü....

Binlerce yıl Anadolu’da insanlar barış içinde yaşamışlar. Bir uçtan bir uca uygarlıklar yaratmışlar. Kültürler kaynaşmış. Sümer, Eti, Bizans, Roma, Frigya, Selçuklu, Osmanlı. Ermeni’si, Rum’u, Süryani, Tahtacı, Abdal, Roman, Çingene, Ezidi, Kürdü, Laz’ı.. Sonra bölmek için birileri onları ayırmış. Birileri öne çıkmış, diğerlerini ötekileştirmiş. Marangozun keseri vardır ya, “hep bana, hep...

Sabahın yedisi. Meydan’daki Sevgi Parkında yürüyüş ve spor yapacağım. Bilenler bilir, parkın dört girişi var. Girişin birisinin önündeki geniş alanda üç tane araç duruyor. Zaten burası parka gelenlerin araçlarını park ettiği bir alan. İlgimi çekiyor araçlar, doğal olarak da, “demek ki bugün parkta yürüyen daha çok” diyorum içimden. Bütün dikkatimle...

06 Şubat Maraş merkezli depremin ikinci günü öğleden sonra hem bazı işlerimi halletmek hem de bir ay önce emekli olduğum Mersin Büyükşehir Belediyesindeki mesai arkadaşlarımı ziyaret etmek için evden çıktığımda hava parçalı bulutlu idi. Daha çarşıdaki işlerimi bitirmeden bardaktan boşanırcasına yağmur başladı. Kendimi yakınlarda bulunan Kırmızı Lacivert İş Hanı’na zor...