HEY AĞALAR BİR OD DÜŞTÜ BAĞRIMA

Hey ağalar, bir od düştü bağrıma,
Bir ah çeksem derya, dağı yandırır.
Garip bülbül konar gül budağına,
Bülbülün feryadı dağı yandırır.

Sabahtan uğradım yârin sesine,
Saçları dökülmüş ak sinesine.
Niye posunursun bağ gölgesine?
Yüzünün şulesi bağı yandırır.

Anamın, babamın çektim yasını,
Kara gözlüm silse gönül pasını.
Turunçla beslemiş yâr memesini,
Öleni yandırır, sağı yandırır.

Karac’oğlan der ki: Koçtum çağında,
Çok nazarım kaldı göğsü ağında.
Seyrandan gelirken Kemnun Dağı’ında,
Yolunu yitirir, dağı yandırır.

Karacaoğlan