Sevda Emekçisi Kadın

Ey koca deniz!

Büyüdükçe büyüdü hasretin

Acılarım kabardıkça kabardı

Ve ben seninle bir olup açılamıyorum maviliklere…

Sen değil miydin hadi gel gidelim buralardan diyen

Sen değil miydin?

Sevdamı dağlara çıkarıp okyanuslara taşıyan.

Şimdi sevdaya tutuklu sayfalara yazıyorum hasretini

Sensizliğe sarılan özlemin tek tek dolaşırken yüreğimin ıssız koylarında

Maziye dalıp rengârenk çiçekler deriyorum

Yetmiyor.

Söyleyemediklerimi ekiyorum gönül bahçeme.

Bitmiyor hasretin.

Hadi ey koca deniz!

Rüzgâr en güzel ninnilerini fısıldarken kulağımıza

Seninle bir olup açılalım maviliklere ne dersin?

Arkadaşım, yoldaşım hatta sırdaşım olur musun?

Olurum sevda emekçisi kadın olurum.

Sen değil misin acıların denizinde boğulan bir ayyaşa

Yüreğinin kapılarını aralayan.

Sen değil misin cansız bedenini (yar)(sız) düşlerinle avutup

Kulpsuz bir yaşama tutunan.

Hadi en güzel elbiseleri giy üzerine,

Hadi en çılgın sözlerinle seslen sevdiklerine

Ve sen sevda emekçisi

Sen acıların duvarlarını yıkıp mutluluklara gülümseyen kadın!

Sevdayı ilmek ilmek satırlara işleyip

Geleceği yakamozların kalemiyle renklendiren azimli cesur kadın!

Ve sen

Sevda emekçisi kadın!

Tabi ki hem kalemine yoldaş hem de sevdana sırdaş olurum.

24 Haziran 2021