SÖZ KUMBARAM / 16

Gecenin içine ne kadar yıldız döksen de, gece gecedir arkadaş!
İnsanlar insan öldürmeye gidiyor, insanlar onlara el sallıyor!

Şu Mut’un toprağı taşı, havası suyu, deresi tepesi; örneğin Mağaras Dağı, Göksu, Sinek Tepesi, Deveboynu, Ardıçlı Dolama… sonra kayısısı, inciri, zeytini… o kadar bildik tanıdık ki, çok iyi bildiğim birisi gibi, belki daha da ötesi…
Kendisini bilmeyen başkasını bilemez.
Yarın Cuma ya, yağmur gibi yağdı üstüme, “Hayırlı Cuma” lar.
Kurşun işlemez artık yarın bana!

Kimi dincilerle kimi solcuların en derin buluştukları yer şimdi, sakal!..

Aklımı kullanmasam çıldırırdım şimdiye.

Otsanız dikensiz/çoktur yiyeniniz.

Elimden başladı yangınım
Kül oldum denizlere
Derken elinden yakaladılar güneşi
Sallana sallana geldi sabah.

Dama atılan ayakkabı olmak ne güzel, artık giyip giyip birisi, sizi eskitmiyor.

Yaşımı iliklerime kadar yaşayacağım, bilinçli doruklarımda. Ah yaşım, başımın belasısın!

Yer yarıldı sabaha karşı / Derinliklerin diliydi bu
Cahillerin alkışı / Şehirlerin gözyaşı.

Dillerini tutunca gökyüzü
Öleyazdı yeryüzü.

Bir çocuğa yar olmayan
Bir balonsun sen!