Gün batıyor diye sabah umudunu batırma! +++ Düş bu, bir öğrenci yazın (edebiyat) öğretmenine sorar: “Öğretmenim Mut’ta 19 yıldır yayımlanan bir dergi var, Mut Çıtlık Kültür Sanat Dergisi, biliyor musunuz?” “Biliyorum.” “Peki okuyor musunuz, abone misiniz?” “Yok!” “Başka sorum yok...
“Mut’ta satılık bir katır varmış, yıllar önce tabi. Bunu duyan babam bu katırı almaya gitmiş: “Arkadaş huyu suyu nasıl bu katırın?” “Bir huysuzluğu olursa zinciri kafasına yapıştıracaksın, bir daha mı huysuzlandı, bir daha yapıştıracaksın. O zaman ders alır bak; “Ben...
Hapishaneler ve hastaneler, aslında buna kahvehaneleri de ekleyebiliriz, üçü bir ülkenin gelişmişlik ölçüsüdür. Eğer üçü de tıklım tıklımsa, vah o ülkenin durumuna! Kültür de böyle; eğer bir insan ya da bir toplum kültürsüzse, yine vah o insana, o topluma! Konumuz...
“Yahu şimdiden böyleyim ben, (87 yaşında) yarın gocayınca ne olacak benim durumum!?” Emekli öğretmen Salih Aydın +++ “Şeker hastalığın var mı arkadaş, varsa kavun satmıyorum sana?!” Hüseyin Milik / Köprübaşı Köyü. +++ “Çocuklar çam fidelerini üç değil iki dikin ki...
Şu dünyada en korkunç iki tümce seç deseler bana, eminim ki birisi “Savaş istiyorum” olurdu. Bunu derken şu ayrımı da yapmam gerekir ama. Benim dediğim savaş, egemen güçlerin kendi dev çıkarları için saldırgan savaşlarıdır. Peki nereden çıktı şimdi bu savaş...
Bu yıl yaylada geçti günlerimiz, bol bol poyraz ile Poyraz püfür püfür aşka geldi gül ile bülbül ile Ağaçlar türkü söyledi zil zurna, daldan dala, ah ile Sertavul’un sert ayrıcalığı, bilinir ki poyraz ile +++ Poşu bağlamakla Yörük olunmaz Kelle...
ÇOCUKLUĞUMDAN DA ÖTE… ÇUKURBAĞ KÖYÜNÜN SAKLI CENNETİ Akaryakıta durmadan gelen zam, bütün “doğa gruplarının” büyük sorunu… Doğa grubuyuz, direniyoruz… Yönümüz Zeyker Yaylası, bizim yörenin ve bizim kuşağın Mut yaya/eşek yolu, Çukurbağ Çağlayanı, Solak Değirmen ve Çukurbağ köyü. Yol göstericilerimiz; Burak...
Eyyyy Karacaoğlan Derdin nedir, dertli dertli ne gezersin buralarda Bir dert ki benimki; oba oba, Elif Elif, çiçek çiçek Bir dert ki benimki; şiir şiir, türkü türkü, sazım sazım Bir dert ki benimki; Çukurovam, Toroslarım Bir dert ki benimki; anadilim,...
Ceviz çırpar asmadan Çorap diker basmadan Hiç kimseye küsmeden Çiçek çiçek yaşıyor +++ Bahçede yediye Manavdaon yediye Çiftçi diye diye Şahlanıyor düzen düzeni +++ Çocuk doldurdum ceplerime Dağıtıyorum kapı kapı Hadi el verin ellerime Her sorunun en iyi hapı +++...
Eskişehir’e gidiyorum trenle, daha bir iki gün önce… Dünürümüz yaşamını yitirmiş… Oğlum almış tren biletlerimi… Karaman tren garındayım, 07’de kalkacak tren… Aktarmalı; Konya’ya kadar “Anadolu tipi”, Konya’dan sonra hızlı tren… Aslında kaç yıl oldu trene binmeyeli. İki tren anımı anımsadım...
Not: Bu küçücük yaşam kesitlerinin hepsi gerçek, hiçbirisi kurgu değil. “Çocuğum daha, çatmamız Kızılova’da, oğlak güderim ekinlerin arasında, çanlı bir oğlak var, ekinin içine kaçtı, taşı bir saldım buna, olacak ya, taş çatadak kulağının tözüne vurdu. Yığıla kaldı olduğu yere,...
İkisiyle de aynı gün karşılaştım, ikisini de ilk kez görüyorum (Aslında bilmiyorum, belki de görmüşlüğüm vardır ama tanışmışlığım yoktur) yaylada, birisiyle yürüyüş yolumda, birisiyle eve gelince bahçede. Özgürlük Yolumda sabah yürüyüşümün son turunu atıyordum ki, bir dönemeçte karşılaştık onunla. Dönemecin...
Göksu azalır ince ince Bahçe çoğalır ölçüsüzce Sanmayın ki bir bilmece Ankara’dan gel Ankara’dan +++ Ay doğar Mut’un bir ucundan Oklavasından, sacından Zeytin diktim dünle bugün Gelme erkeninden geçinden +++ Birkaç varmış birkaç yokmuş Bir yurt ki talanı çokmuş Din...
(Örneğin Mut’un İbrahimli Köyü) Her evde her işe koşan beş altı çocuk, en azından bir iki sığır, ille de bir eşek, kimi evlerde at hatta katır, beş on tavuk, yine evlerin kimisinde beş on kimisinde yüz yüz elli bacak davar...
Gelin isterseniz bugün, büyük halk ozanı Mahzuni Şerif’le ilgili bilgilerimizi yineleyelim ve onun bir şiirini okuyalım: Kahramanmaraş’ın Afşin ilçesinde doğmuştur Mahzuni. Şiirleri ve türküleri yüzünden sayısız kez yargılanmış ve tutuklanmıştır. (2002 yılında öldüğünde bile “devlet düzenini yıkmak” suçundan yargılanıyordu.) Ağır...
Unutacaklarımdan çok, yapacaklarıma odaklanıyorum. +++ Geçenlerdeki söyleşi ve imza gününden sonra bir arkadaşım şunları söyledi; “İki öğretmen emeklisisiniz, ortaklaşa çıkardığınız kitabın söyleşi ve imza gününe koskoca Mut okullarından bir tek öğretmen katıldı. Utanıyorum!..” +++ Hamuru bozuk bir sistemin ekmeği ne...
Abim aradı: “Yahu nerdesin? Esma’dayız (kardeşimiz) biz, bakım bir güzel bir güzel, elli türlü yiyecek var, yok yok…” “Yahu abi, yayladayım ben, benim bakımı anlatsam bayılırsın bak, sulanır kalır ağzın, yaylayı içiyorum ben yaylayı, yaylayı yiyorum. Mis gibi pırıl pırıl...
“Ayşe Gelin” diyemiyorsan “Gelin Ayşe” de sen de.” Mustafa Direkkaya +++ “Bir belediye başkanı 10 çocuk doğurana bir araba verecekmiş! Dokuz çocuk doğursun, ben ona bir ev vereceğim!” İlna Nazil +++ Onlarca çocuğun anasıyla buluşmasıdır bizim doğa yürüyüşlerimiz.” İlna Nazil...
“Esen köyündenim, yedi yaşlarında çocuğum daha… Babam eşekle Karaman’a incir satmaya gitti… Gelirken tuz getirdi, sabun getirdi, halvalı ekmek getirdi… Eşeğin üzerinde bir yük daha var, tenekeden bir şey, ilgim onda… “Bunun adı soba oğlum.” İlk kez o zaman gördüm...
Ünlü Sertavul çöplüğü ki; kartalların, kuzgunların, akbabaların ve hatta köpeklerin lokantası… Bir iki yıldır çöplük ha kapandı ha kapanıyor; çöpler artık Mut’a götürülüyor, sonra da Silifke’ye, arıtma işletmesine… Bu çöplüğün kapatılmasına kim ne diyebilir ki! Doğru olan bu zaten; bir...
Eski bir arkadaşım var. Bildiğim kadarıyla Konya’da yaşıyor. Zaman zaman sosyal medyada paylaşımlarını, az da olsa yazılarını görüyorum. Bir ara bir yazısında demiş ki, “…dostum Mahsuni Şerif.” Arkadaşımı birazcık da olsa bildiğim için, haklı olarak kuşkulandım bu “dostluktan”. Zaten bilim...
(TOROSLARDA PINARLARDAN PINARLARA YÜRÜYÜŞ/KIZILOVA) / 14 Haziran 2026 Aslında Kızılova’ya kalabalık bir sayıyla iki yıl önce gitmiştik. Ama iki değil on iki gitseniz yine doyamazsınız Kızılova’ya. Öylesine doyumsuz bir doğa başyapıtı. O zaman Göğden yaylası üzerinden gitmiştik, şimdi Yağma üzerinden....
“Şimdi arkadaş, kimisi kimi konularda adını söylemez. Laf olsun padişahım!.. Ben öyle değilim bak, adım Ahmet Ali, öyle gizli saklı bir şeyim yok. Diyeceğim o ki, konuşurken bir cinliğim usuma geldi. Dedem cin çağırırdı, biraz cinlik damarım var, belki de...
“Saz çalıp türkü söyleyen kavga yapmaz.” Mahmut Kiraz / Hacınuhlu köyü +++ “Seçim bu, avradın gırığından oy istetir adama.” Kuskanlı Gara Mehmet +++ “Kendim Adalet Partiliyim, elim Halk Partili” Aslan Goca / Köprübaşı köyü +++ “Ohooo! Adamda bir mal vardı...
“Ben Murat … Yetmişlerin sonu, çocuğum daha, okul yıllarım. Tuğrul köyü ile Kurtuluş köyü arasında davar güderim. Bir gün köyden Mehmet Efendi diye birisi eşeği ile oduna geldi. “Yahu çocuğumuz, bana biraz odun edelim ha” dedi. “Tamam Mehmet amca” dedim...
Başlık böyle olsa da, “Bitirecek bu tutku beni” diyorum… Ve hemen, bitirecek sözcüğü yok edecek, tüketecek anlamında değil diyorum… Aşkın Türkçesi tutku, bin bir türlü tutku var her insanda… Benim gün gün dağlaşan tutkumsa doğa; dağlar… Her mevsimde ilkbahar bulsam...
Meğer insanın ne çok öğretmeni varmış!.. +++ Velhasıl şuymuşsun buymuşsun, ortalık yangın yeri, suyun yakınından bile geçmiyorsun be arkadaş!.. +++ “Haydi yallah içeri, derdini sonra anlatırsın!..” +++ Meğer insan ne çok öğrencilik taşırmış!.. +++ Kış mı var, soğuğu hiç tatmadıysan...
Şairimiz yine Ali Yüce. Su içer gibi geliyor insana onun şiirleri, bir de arı duru. Yıl 1946 Düziçi Köy Enstitüsü’nde Bu dünyaya ayak bastım ben Ekmeğime ışık sürdü Tonguç Eşitlik, özgürlük sürdü beynime Bin yıllık uykudan uyandım Bir gramcık bilgi...
İki “zırdeli” sınavında sınıfta kalıyor koskoca dünya!.. +++ Öylesine uzunki çocukluğum, yaşım kadar… +++ Sana söylüyorum bunları. Elmaysan da, ayvaysan da, her neysen de tadından, renginden, renginin tonundan, varlığından asla vazgeçme, varsın çatlayanlar çatlasın, boş verenler boş versin, sığlarda yüzenler...
“Atıyon tutuyon, beş çayın altına yatıyon!” Murat Tatlı / Kurtuluş Köyü +++ “Birkaç keçinin çığlığı duyuluyor uzaklardan, belli ki Kurban Bayramı!..” İlna Nazil +++ “Her şeyi yiyemem arkadaş ama kimsenin yemediği kimi şeyleri de yerim.” Özgür Günebakan +++ “Hatalarımızdan en...