YAĞAN YAĞMUR, ESEN YELLER

Yaz gelip de beş ayları doğunca,Akar boz bulanık selinden sakın.Gurbet ilde kimse bilmez ahvalin,Sen dur vatanında, ilinden sakın. İnsanın kötüsü eylikten bilmez,Kursaksıza öğüt versen de almaz.İnsan çiğ süt emmiş, itimat olmaz,Kapında hizmetkâr kulundan sakın. Kötü insan doğru gitmez yoluna,İyi insan hoş geçinir diline.Elini suma ki yârin gülüne,Dikeni var, batar, elinden...

Yavru güzel olmak için,Yâre bir ben gerek, bir ben.Âşık aklın almak için,Yâre bir ben gerek, bir ben. Hançerin almış desdine,Beni öldürmek kasdine,Beyaz gerdanın üstüne,Yâre bir ben gerek, bir ben. Sakın benli peri, sakın,Çifte hamayili takın.Gözün kuyruğuna yakın,Yâre bir ben gerek, bir ben. Karac’oğlan, çaresi ne?Melhem vurun yaresine.Mihrap kaşın arasına,Yâre bir...

Yine dumanlandı dağların başı,Acep yavrumun da ili kış m’ola?Küçücükten belasını çektiğim,O da benim gibi gözü yaş m’ola? Naçar kaldım şu yaruyu öğmeden,Çözemedim ak göğsünü düğmeden,Emsem dudağını kimse duymadan,Erinde, gecinde bana eş m’ola? Şu yerlerde benim yavrum bir gezer,Döküp ak gerdana zülfünü dizer,Çıkar, yücelerde salınır gezer,Ceyran yavru güzellere baş m’ola? Karac’oğlan...

Yandım köze döndüm ben ateşlere,Derdimle takıldım ben bir neştere.Delindi ciğerim kapandım yere, Beni kaldıracak el gerek bana. Halden anlar isen haldaş olalım,Gurbet gezdin ise yoldaş olalım.Anasız babasız gardaş olalım,Ucu yar zülfünde yol gerek bana. Karacaoğlan der ki: Garip ellere,Esip esip bize gelir yellere.Ormalanmış yârin zülfü tellere,Ona bağlayacak gül gerek bana. Karacaoğlan

Yaz olur dağlara ulu yol olur,Aşk olsun sılasına da gidene.Bakın bahçedeki selvi fidana,Allı Suna’m kalk gidelim yaylaya. Yaz olur meşede ceran av olur,Her sinekler bir alıcı kuş olur.Sen gidersen yüreciğim dar olur,Allı Suna’m kalk gidelim yaylaya. Yola baka baka gözüm süzüldü,Altın tas içinde kınam ezildi.Kervan vardı Sarı Şeyh’e çezildi,Allı Suna’m...

Yer altında sarı öküz,Kim bilir kaç yaşındadır?Dört ayağı yer zulumat,Bir sinecik peşindedir. Kuyruğu omuza attı,Kafası mağribe yattı.Yetmiş bin melike tuttu,Hikmet onun başındadır. Dağlar kadar yer verirler,Doymaz onu melillenir.Bir yemeye pek az gelir,Lezzet anca dişindedir. Tüyü sarı, alnı sakar,Daim gider Hakka bakar.Silkinse dünyayı yıkar,Dünya onun üstündedir. Karac’oğlan söyler bunu,Dağlar kadar kalın...