AHLAK VE AHVAL

Ahlâk, yaratılıştan gelen veya sonradan kazanılan tutum ve davranışlar bütünüdür. Bütün hak dinler güzel ahlak üzerine bina edilmiştir.

İnsanların Hristiyan, Musevi,  Müslüman, Deist veya Ateist fark etmez; iyi veya kötü ahlaklı olmaları her zaman mümkündür. Kişi hangi inanca mensup olursa olsun, kabul etsin veya etmesin yaradan tektir. Allah, yarattığı her varlıkta, ruhunda, kalbinde veya gönlünde bir şekilde tecelli etmiştir. Onu görmek veya görememek insanın idraki ile ilgili bir konudur. İnsan ruhunda iyiliği veya kötülüğü yeşertecek imkan sağlanmış ve cüzi iradesine bırakılmıştır. Bu zaviyeden bakıldığında, fıtratına göre, kişiler iyi veya kötü kabul edilen ahlak değerleri ile temayüz etmiş olabilirler. Elbette eğitim ve ibadet güzel ahlakın tekamülünü sağlayan çok önemli unsurlardır.

Günümüzde algı ve semboller üzerinden şekillenen, süslü mesajlar ile magazinleşen; samimiyetsiz, içi boş bir ritüel haline gelen İslam anlayışını esas alarak, İslam hakkında değerlendirme yapmak haksızlık olur. Bu tür bir yaklaşım kişiyi hakikate götürmez.

İslam’ın temeli güzel ahlaktır. İslam, insan ilişkilerine ve insanın toplum içindeki davranışına büyük önem verir. Cenab-ı Allah bana kul hakkı ile gelmeyin buyuruyor. Kul hakkını sadece maddi anlamda değerlendirmek eksik olur. Kişiyi üzecek yanlış hüküm, kem söz, gıybet vb. davranışlar da kul hakkına girer.

Cahiliye devrinde, Arabistan’da ahlaksızlığın, sapıklığın had safhaya ulaştığı bir dönemde Kur’an-ı Kerim’in indirilmesi ve peygamberimizin bu coğrafyada elçi olarak gönderilmesi çok anlamlıdır. Maalesef bir türlü zilletten kurtulamayan Arap Dünyası küresel güçler ile kol kola girerek İslam Dünyasına en büyük kötülüğü yapmış, yapmaya devam etmektedir.

Anadolu’da Ahmet Yesevi’ lerin, Hacı Bektaş Veli’lerin, Yunus Emre’lerin, Şeyh Edebalı’ların oluşturduğu; üretmeyi, bölüşmeyi, hakkı, hukuku ve insan sevgisini esas alan; tasavvufla zenginleşen; ahi kültürü ile vücut bulan Türk-İslam anlayışı sonraki yüzyıllarda İslam soslu Arap kültürünün etkisinden kurtulamamıştır.

Cumhuriyet döneminde bu hastalıklardan kurtularak yeni bir toplum düzeni tesis etme gayretleri Atatürk’ün ölümü ile hedeflenen düzeye ulaşamamıştır.

Küresel güçler ve işbirlikçilerinin, her fırsatta inancımızı, ekonomimizi, yargımızı ve savunmanızı maniple ederek, devlet yapımızı tahrip etmesi; sosyal dokumuzda travmalar yaratması ülkemizi kaosa sürüklemiştir.

Öyle bir coğrafyada yaşıyoruz ki; her şeyimize el atılıyor, değerlerimiz değersizleştiriliyor, birlik içinde hareket etme kabiliyetimiz zayıflatılıyor. Ahvalimiz bu.

Tarihte biz bu işi çözmüş ve öz değerlerimizden aldığımız ilhamla devlet olmayı, devlet kalmayı başarmışız.   Reçete bellidir. Etnik unsurları kaşımak, din ve mezhep tartışmalarını körüklemek ülkemiz üzerinde hesabı olanların işine yarar. Biz, biz olursak var oluruz!

Atatürk Orhun Yazıtlarına ait okuduğu bir kitapta ”Üstte mavi gök çökmedikçe, altta yağız yer delinmedikçe senin ilini, töreni kim bozabilir” satırlarının yanına, ”Büyük Nutuk, işte bu cümleyi anlatmaktadır” diye, bizzat kendi el yazısı ile not düşmüştür.

Devletsiz; ahlakımız da, ahvalimiz de nice olur…

@kpınar 010121