İZİ KALIR

Gözleriniz mavi çiçeklerdi,
Ben gökyüzü gibi uzun uzun bakardım.
Şimdilerde; gözlerden uzak,
Gönülden düşen,
Kuru bir yaprak misali,
Esen yellerle savrulurum.
Gülümsemeler kuşanıp,
Çıkmak isterdim yollara,
Bir bekleyenim olduğunda.
Göz yaşlarımız silinse de,
Hayatımızdan silemediklerimiz vardır;
Yüreğime yaslandığında yüzünüz,
Ekmeğim, suyum, tuzum olur.
Git dendiğinde de…
Dilde yara alırmış sözler,
Gel dendiğinde bir gün,
Sarp kayalar yol olur.
Uykularım bile beni terketti.
Küçücük hayallerimle çöken sesizlik,
Geceye de sığmıyor.
Ağır sözler söylenir geçer de,
Kapanmayan izi kalır,
Sözlerin güzelliğinde ise
Yaşamak bir başkadır…