KIŞLARDA KALDIM

Gönlüme kar yağdı, buz tuttu kalbim,
Neler gördü neler, tükenmez sabrım,
Herşey olup bitse de, bitmez kahrım,
Bahara özlem duyan kışlarda kaldım.

Yalan, yılan, fitne sardı her yanım,
Hayatta ziyan olan günedir kahrım,
Kaderimde ne varsa razıyım tanrım,
Zulmün hükmetiği kışlarda kaldım.

Söylesem derdimi, yoktur dinleyen,
Halim nedir bilmez, kelam söyleyen,
Bir hasbıhal etmeden sürgün eyleyen,
Gün yüzü görmeyen kışlarda kaldım.

Her dardan sonra tutundum hayata,
Hakikat bilinmeden ermemrahata,
Artık hesap görülsün, kiminse hata,
Sözün kar etmediği kışlarda kaldım.

Derde derman aradım, düştüm yollara,
Kimi küsmüş, kimi gitmiş ayrı kulvara,
Hele düşmeye gör; kim ara, kim sora,
Tık nefes aldırmayan kışlarda kaldım.

Sade değil hayat; bir engin, bir yüksek,
Her düz yolun içinde vardır bir tümsek,
Mazlumun ahı kalmaz, hele bir görsek,
Yolu geçit vermeyen kışlarda kaldım.

Sırça köşkte yaşayan bilemez zoru,
Göz, kulak perdeli; sorulmaz soru,
Vardır elbet bu yolun aydınlık sonu,
Aya, güne sığmayan kışlarda kaldım.

19 Şubat 2020