DANA ÇOBANI RASİM İLE ÇOBAN SÜLLÜ

İki çocuk doğar, birisi Isparta’da 1924 yılında, diğeri Silifke’de. Önlerine inek, keçi, koyun verirler. Bunu güt bakalım. Elin çocukları çelik çömlek oynar, bizim çocuklar hayvanların ardından koşar. Hem koşarlar hem hayaller kurarlar. Çoban Süllü okur, mühendis olur. Onu takip edenler elinden tutarlar. Gün olur ülkenin başbakanı olur. Cumhurbaşkanı olur.

Onun arkadaşı Dana Çobanı Rasim ise, Tekir Koyuncu köyünde 1919 yılında doğar. Çobanlık, koşturma derken ancak ilkokulu bitirir. Ama hep okur hayaller kurar. “ÇARIKLI ERKANI HARP“ deyimi ile köyüne yöresine önder olur. Kurulan Atatürk Çiftliği’nde katip olur. Atatürk talimat vermiştir: “Bu çiftliği Yörüklere verin, eksinler, biçsinler. Üretim yapsınlar.” o da gider dağlarda gezen Kara Dedeli yörüklerini alır gelir, oraya yerleştirir. Ama akıllı insanlardır. Çiftliği, ovayı ekerler ama evlerini kepire yamaçlara yaparlar.

Gün olur askere gider, İkinci Dünya Savaşı başlamıştır. 4 yıl askerlik yapar. Dönüşte Hamide Hanım ile evlenir, 6 evladı olur. Çok çalışır. Tekir köyüne onu muhtar seçerler. Önderlik başlar. Sorumluluk başlar. Demokrat Parti kurulmuştur. Orada arkadaşı İbrahim Doğan ile yola koyulurlar. İlçe başkanı, İl Genel Meclisi üyeliği, daimi encümen üyesi olarak topluma hizmet eder.

1960 sonrası Çoban Süllü Adalet Partisi Genel Başkanı olur. Onunla çalışmaya başlar. Hayalleri büyüktür. Silifke ovası, Göksu Deltası susuz tarla. Buğday, karpuz zor yetişir. Silifke’de küçük bir baraj yapılır, su kanalları ile ova suya kavuşur. İşte Çoban Süllü ile tanış olması ile projeleri bizzat Çoban Süllü yapar. Sayağzı’nda kanal üstüne bir Hidroelektrik santrali kurulur. Artık Silifke’ye elektrik gelmiştir. Kayraktepe barajı hayali proje olur ama bir türlü gerçekleşmez.

Dana Çobanının hayalleri vardır… Arkadaşı ile birlikte Ankara’da mecliste bir olmak. Silifke, Mut, Gülnar, Anamur, Tarsus, Mersin… Jipi ile köy köy dolaşır. Her seçimde kıyıdan köşeden döner. Ama bıkmaz usanmaz. Halkına küsmez.

Gökbelen’de babam Hızır Üçyıldız‘ın berber dükkanı önünde bir masada günlük gazeteleri getirip satıyordum. Hep babamda tıraş olur, sohbet ederlerdi. Birgün baktım iki gazete aldı. Tercüman ve Cumhuriyet. Ama nasıl olurdu? Birisi sağ diğeri sol gazete. Sordum: “Neden iki ters gazete alıyorsunuz?“ yanıt: “Ama ben siyasetçiyim, sağı da solu da bilmem lazım.“

Gün oldu, taşınan askerlerin mahfeli- gazinosu satılıyordu. Önderlik yaptı, Silifke öğretmenleri ile birlikte oranın satın alınmasını sağladı. Sosyal anlamda hep oraya gitti. Öğretmenle sohbet etti. Belediye Başkanları ile ilişkileri hep dostane oldu. Onların sorunlarını Ankara‘da takip etti.

1980 12 Eylül’de Kaymakam orayı yıktırdığında çok üzüldü. Ama orası Göksu Parkı olarak toplumun bir araya geldiği yer olarak devam ediyor.

Gün geldi, 1973 – 1977 yılları arasında İçel milletvekili olarak meclise gitti. Önüne gelen siyasi tayin isteklerini kabul etmedi. Onun dışında tayin olan öğretmenlerin tayinini durdurdu.

Ankara’da Süleyman Demirel’in yanında olduğu süre içinde Amerika ve birçok cumhurbaşkanı ile birlikte sohbetlere katıldı. Yaşamı boyunca hep okudu, hep kendini yeniledi.

Tekir’e, Çamdüzü’ne yakıt istasyonu açtı. Örnek narenciye bahçeleri yaptı. Bir o kadar da siyaset yaparken onları satıp, siyaset arenasında yerini aldı.

Halil İnce vardı. Onun ile hep birlikte görürdüm. İkinci yol arkadaşı, dostlukları hiç bozulmadı. Onu biz kooperatifçilik çalışmalarında gördük. Atatürk Çiftliği Kooperatifi, 1960’lı yıllarda Taşucu Balıkçılık Kooperatif Şenliklerinde Arslan Eyce’nin yanında yer aldı.

Çoban Süllü Başbakanlık, Cumhurbaşkanlığı yaptı. Cumhuriyete sahip çıkması çok önemli idi. Tema Vakfı temsilcilerini 1999 yılında Çankaya köşküne davet etmişti. Orada sohbet ederken, “28 Şubat sonrası dönemini çok sevdiğimi“ söyledim. Gülümsedi. Elimi iyice sıktı. “Bizi bu Cumhuriyet çobanlıktan Cumhurbaşkanlığına getirdi.”

İşte bir öyküde birleşen iki kahraman: birisi Isparta’dan Çoban Süllü, diğeri Silifke – İçel’den yetişen Dana Çobanı Rasim. Bu ülkeye hizmet ettiler. Gönül kırmadılar. Kırdıkları gönül olursa da gönül almasını bildiler. Bizim Rasim Amca’yı 27 Haziran 2011 yılında kaybettik. Çoban Süllü Süleyman Demirel ise 17 HAZİRAN 2015 tarihinde hakka yürüdü.

Sanırım orada birlikte sohbetleri devam ediyordur. Onları saygı ile anıyoruz.

Kaynak :

1. Kudret Kocabaş (Rasim Gürsoy’un torunu)

2. Rifat Karaduman (Rasim Gürsoy tanıtım yazısı)

KİRMEN
Celal Necati Üçyıldız