EŞEĞİN SÖZÜ

Bir gün bir ahbabı Hocaya gelir.

İki saat için eşeği ister.

Kasabaya gitmek niyetindedir;

“Kasaba dönüşü getiririm” der.

Hoca bir lahza durur;

Sonra vermemek için şöyle bir şey uydurur:

“Bu işini görmeyi doğrusu çok isterdim. Ama yok hayvan evde; demin birine verdim.”

Tam ahbabın ayrılacağı sıra

İçerden bir ses gelir.

Eşek ahırdan, anıra anıra,

Evde olduğunu bildirmededir.

Bir ses ki ne pencere kalır, ne cam.

Fena bozulur adam:

“Aşk olsun, Hoca! der, evdeymiş eşek. Beni kandırdın demek.”

Hoca kızmaktan başka yol bulamaz.

Bir bağırır dostuna, avaz avaz:

“Bakın hele! Nezaket var mı şunda?

Sen karşındakini ne sanıyorsun?

Benim sözüme inanmıyorsun da

Eşeğinkine mi inanıyorsun?”

Orhan Veli Kanık/Yüksel Pazarkaya