DOLAR
8,6580
EURO
10,1795
ALTIN
488,66
BIST
1.419
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Mersin
Az Bulutlu
32°C
Mersin
32°C
Az Bulutlu
Pazar Az Bulutlu
32°C
Pazartesi Parçalı Bulutlu
32°C
Salı Az Bulutlu
32°C
Çarşamba Az Bulutlu
33°C

Havva UYAR

YAŞADIKLARIMDAN ÖĞRENDİĞİM BİR ŞEYLER VAR

HAYATA DAİR

05.10.2019
0
A+
A-

Balkonda çiçekleri sularken aklıma hep söylediğim bir cümle geldi. Çocuğumuz evde bir misafirdir, bugün varsa yarın büyüdüğünde kendine yeni bir hayat kurup yuvadan uçacaktır. Eşimiz ise ev sahibidir. Hep yanımızda kalacaktır.(!) O nedenle çocuğumuzun özgürleşmesi, erdemli bir kişilik kazanması, nihayetinde birey olabilmesi için gereken çabayı göstermek ebeveyn olarak hepimizin görevidir. Tabiki eş de çocuğumuz kadar önemlidir. Maddi manevi ilişkiye yatırım yapmak sağlıklı doygun bir yaşamın koşuludur.

Hayatı bunun üzerine kurgularken, son zamanlarda tanıdığım insanların, yakınlarımın sonbahar yaprakları gibi dökülüp gitmeleri; evdeki hane sayısının o veya bu nedenle azalması beni bir taraftan üzerken diğer taraftan derin düşüncelere boğdu.

Aslında misafir olanın sadece çocuğumuz değil, hayatımıza giren eş, anne, baba, akraba vs. herkesin misafir olduğu gerçeğini hatırlattı. Hiç birisi baki değildi. Bir zaman hayatımıza girerek en anlamlı yerinde varlığını gösteriyor, bir zaman sonra da çekip gidiyordu. O halde çok fazla bağlanmak da boşunaydı. Bu çocuğumuz ya da eşimiz, ya da canımız kadar sevdiğimiz anne babamız olabilirdi. Mahallede derdini bölen, varlığıyla seni onurlandıran bir başkası da olabilirdi. Kısacası ömrümüz yettikçe bizimle olan yol arkadaşlarımız vardı. Onlar bize bizi göstermek, iyisiyle kötüsüyle, bütün açık ve gizli yanlarımızı farkettirmek ve dönüştürebilmek için oradaydılar.

Hayat bir tiyatro sahnesiydi. Oyununu hakkıyla oynayan iniyordu sahneden. Yerini bir başkasına bırakarak… Bize düşen de geleni sevgiyle kabul edip, gideni de hakkıyla uğurlayabilmekti. Yargılamadan, olanı olduğu haliyle kabule geçerek…

Hiç bir şeyin sahibi olmadığımızın bilincine varmaktı. Sevdiklerimizin, sıkı sıkıya bağlandığımız maddi manevi değerlerin bir gün elimizden kayıp gideceği gerçeğini bilmek ve zamanı geldiğinde bırakabilmekti. Olana teslim olmaktı.
Hayat, Şimdi’nin Gücü’nü keşfetmekti.

Sevgiyle ve aşkla…
4.10.2019
HAVVA UYAR

ETİKETLER:
Yazarın Diğer Yazıları
REKLAM ALANI
Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.