Havva UYAR

“Hayattaki başlıca görev çok basittir. Yapmamız gereken tek şey sorunları tespit edip birbirinden ayrıştırmaktır. Ancak bu şekilde kontrolümüz dışındaki şeyleri net bir şekilde belirleyebilir ve gerçekten kontrol edebileceklerimizi de ayırabiliriz. Peki iyiyi ve kötüyü nerede aramalıyız? Bunun cevabı kontrolümüz dışındaki...

Annemi anlatmaya kelimeler yetmez. Kitap olup okusam, Masal olup anlatsam isterim. Onun zayıf yönlerini de güçlü yönlerini de her halini bilirim. Hayatın onu nasıl eğip büktüğünü, Bir hamur gibi nasıl yoğurup şekillendirdiğini bilirim. Yüzündeki çizgilerden okurum. Bir çınar gibi dimdik...

Eski yörük kültüründe Mor Cepken töresinden bahsedilir. Cepken, Ege Efelerinin giydiği, kenarları sarı simgelerle işlenmiş, yelek biçiminde, mor renkli bir giysidir. Efe deyince erkek anlaşılmasın; kadından da efe olur. Efelik yürek işidir, derler. Yörük kızları sevdikleri ile evlenir, başlık parası...

Zaman zaman Mut İlçemiz Net sayfasında yayımlanırken bazı bölümlerini  okumuştum. Kitap elime geçeli bir hayli oldu ama bir türlü okumaya zaman ayıramamıştım. Nihayet elime aldım, okudum. Bir su gibi aktı. Hüzünlendim zaman zaman… düşündürdü de… Ben de bir Mutlu olarak...

Zaman zaman sıkıldığımızda, yapacak bir şey bulamadığımızda, evde bir başına kalıp sessizleştiğimizde bir boşluk hissi olur sanki adını koyamadığımız… Kendimizle kalmaya cesaretimizin olmadığı o anlarda zihnimiz bizi eskilere götürür birden… Geçmiş zaman yolculuğuna çıkarır. Dalıp gideriz… Bir de bakmışsın eski...

Ülkemizde olup bitenlere karşılık ne diyeceğimi ne söyleyeceğimi bilemiyorum. Televizyonlardan sosyal medyadan izlediklerim, duyduklarım ürkütüyor. Nutkum tutuluyor. Sosyal medyayı farklı bir şekilde kullanmak mümkün mü? diye düşünüyorum. İçimizdeki üzüntüyü, öfkeyi, kızgınlığı ifade etmek adına lanetler yağdırıp, öfke kusuyoruz. Doğal olarak...

“Küçük Prens”  kitabı öğretmenlik hayatımda hep karşıma çıkmıştır. Yüzlerce çocuk kitabı okumama rağmen  nedense bu kitabı hiç okumadım. Belki hiç dikkatimi çekmedi belki de kısa cümlelerle yazıldığından fazla basit geldi. Ya da ilginç bir şekilde bu kitap bana ulaşamadı. Her...

Dedem köyün ev güzel kızıyla evlenir, tutkundur Esma’ya. Lakin Esma’nın gönlü, evlerinde hizmet eden Hüseyin’dedir. Aşk bu… Esma’nın gözü hiçbir şey görmez. Çocuğunu ve kocasını ardında bırakıp kaçarlar. Samsun’a vardıklarında soluklanmak için bir çeşmenin başında dururlar. Yorulmuşlardır, aç ve üstelik...

2020 yılını geride bırakırken o kadar çok şey yaşandı ki… Unutmak isteyeceklerimizin başında Korona denilen illet ve onun kaybettirdikleri başrolü alırken deprem de yardımcı oyuncu görevini üstlendi. Bombaları, dünyadaki ve ülkemizdeki yangınları da unutmamalı tabi ki… Kötü yönetilen bir ülke...

Çözüm sürecinde benim üzerinde durmak istediğim konu; eğitimin psikolojik boyutu, anne babaların bu süreçteki yeri, önemi ve özellikle “Duygusal Zeka”nın öğrenmedeki önemine dikkati çekmek istiyorum.    Anne baba olmak ömür boyu süren bir meslektir.  Belki diğer meslekler deneme yanılmayı kaldırabilir....

Çocuk deyince aklıma “saflık” gelir. Henüz maskelerin oluşmadığı, sıfatların anlamsız olduğu bir zaman dilimidir çocukluk… Çocuk, arkadaş seçerken annesi babası kimdir, parası var mıdır, nerede okuyor, köylü mü kentli mi diye düşünmez. Cinsiyetine bakmaz, hesap yapmaz. Nasıl bir mahallede oturuyor,...

Bugün anneler günü. Bakıyorum herkes sosyal medya hesaplarında annesinin fotoğrafını paylaşıyor. Anneleri  ya ölmüş ya  hayattalar… Kimisinin annesi yanında kimisinin uzakta kimisinin de var mı yok mu arasında…  Kimisi hüzünle anıyor kimisi sevgiyle kimisi anne olamamanın verdiği burukluğu yaşıyor içinde...

Ben yok, biz varız diyor yaşam. Dünyanın bir yerindeki bir hastalık öğrendik ki sadece onların sorunları değilmiş. Bir hayvanın acısı, bir ormanın çığlığı, bir insanın hüznü seni eninde sonunda buluyor. Acılar, sevinçler, iyilikler, kötülükler hiçbiri yok olup giden basit duygular...

Nihayetinde sadece ülke olarak değil dünya olarak kabuğumuza çekilmiş durumdayız. Yaşananları bir film izler gibi izliyoruz. Toplu bulunulan bütün mekanlar, etkinlikler, eğitim kurumları, eğlence merkezleri vs. kapatılıyor. Marketlerde reyonlar boşalıyor. Sokaklarda belirsizliğin sessizliği yankılanıyor. Hayat, ruhsal gelişim fırsatını günümüz insanının...

“BEN Rüzgarın muhalif oğlu, yağmurun tuzlu kızı, Yalnızlıkların bilinmeyen adresi, acıların ağır abisiyim. Hüzünlerin kardeşi, efkarların sesi kulağı, aşkların dostuyum. Yanık bir türküyüm; yakarım, ağlarım, ağlatırım. Esmer bir şiirim, maviyim,düşüm, umudum. Kırmızı güler, yeşil ağlar, kahverengi kıvranırım. Deliyim, çocuğum, uçurtmayım....

Anda kalmak, anda kalmanın önemini farketmek adına 20 yıl öncesinden yazılmasına rağmen  hala güncelliğini koruyan en önemli bireysel ve ruhsal  gelişim kitaplarından  birini  önermek istiyorum. Ekart Tolle’nin “Şimdi’nin Gücü” Son bir kaç yıldır bu kitabın adını duyuyordum ama ne demek...

Balkonda çiçekleri sularken aklıma hep söylediğim bir cümle geldi. Çocuğumuz evde bir misafirdir, bugün varsa yarın büyüdüğünde kendine yeni bir hayat kurup yuvadan uçacaktır. Eşimiz ise ev sahibidir. Hep yanımızda kalacaktır.(!) O nedenle çocuğumuzun özgürleşmesi, erdemli bir kişilik kazanması, nihayetinde...

Bazen canı sıkılır insanın… Neden sıkıldığını da anlayamaz. Arkadaşlarıyla birliktedir, sevdikleri yanındadır, istedikleri de yapılıyordur. Ama bir şey eksiktir. Hisseder sadece… adını koyamaz ama…  Aslında her şey yolundadır ve her şey olması gerektiği gibidir. Bir arayış başlar ne aradığını da...

Birileri bizden fırtına bekliyor, onlara gökkuşağı vermeye hazır mısınız? diyor Azra Kohen son kitabı GÖR BENİ’de. “Gör Beni” son zamanlarda okuduğum en etkileyici kitaplardan biri oldu. Kitabın çıktığı hafta içinde heyecanla aldım elime ve büyük bir aşkla okumaya başladım. İnanın...

Hayat akıp giderken daha iyi bir yaşam için çırpınır durur, kaliteli bir yaşam standardı oluşturmaya çalışırız. Mutlu olanın koşulunu lüks içinde yaşamaya bağlarız. Kimilerinin kolunda pahalı Omega ya da Rolex marka, kimilerinin kolundaysa ucuz işportacıdan alma gösterişsiz bir saat… Ortak...

HERKÜL (HERAKLES)  Kapitalist sistemin yabancılaştırdığı ve yalnızlaştırdığı insan giderek bireyselleşiyor. Geniş aileden, çekirdek aileye ve ardından tek başına bir hayata doğru evriliyoruz.  Birkaç ailenin birlikte yaşadığı büyük evlerden, daha küçük evlere ve daha da küçük  evlere taşınıyoruz. Bir ömür süren...

Şu iki kelime beni nerden nereye getirdi. Düşündükçe yazdım , yazdıkça sorguladım, sorguladıkça yeniden öğrendim. Duygularımızın ne kadar önemli olduğunu, aslında duygularımızın bizi yönettiğini, kontrol edebilmeyi öğrenmenin gerçek özgürlük olduğunu keşfetmek bana yeni bir kapı açtı. Duygularımız çok önemliydi, onların...

Dün  Aktiffelsefe Derneği ve Zihinsel Yetersiz Çocukları Yetiştirme ve Koruma Vakfı’nın beraber  hazırladığı bir etkinliğe katıldım. Etkinliğin organizatörü de Selveri Saniye Akçal Hanımdı. Birlikte kurabiyeler  yaptık. Dans gösterilerini,  şarkı ve ritim çalışmalarını izledik.   Benim için anlamlı ve bir o kadar...

“Etkinin tepkisidir hayat.” diyor Azra Kohen ve ekliyor: “Hayat bir an; ya efendisi olursun ya da kölesi.” Aslında hayat bir deney alanı. Bazen niyet denemesi, bazen ahlak denemesi, bazen güven,  bazen de sevgi denemesi. İnsanlığımızı denemek için öylesine güzel ve...

“Batırık Hanım”ı daha elime alır almaz Mut kokusunu hissetmeye başlamıştım bile. Gezdiği, gördüğü, dinlediği ya da duyduğu, doğal insan manzaralarından oluşan yaşanmışlıkları yöresel dille o kadar hoş anlatmış ki bir çırpıda okuyuverdim. Daha doymamış olacağım ki, bir kaç kez sayfanın...